දඬුවම් අම්මා
පළමු කොටස:
පියුමි, පවනි, නෙත්මි, සහ සඳුනි - එකම වහලක් යට වැඩුණු සොහොයුරියන් හතර දෙනා. ඔවුන් දැන් සෙල්ලම් කරන වයසේ කුඩා දරුවන් නොවේ. හතර දෙනාම අවුරුදු 20න් ඉහළ, යොවුන් වියේ පසුවන තරුණියන්ය. නමුත් එදින ඔවුන්ගේ නිවස තුළ සිදු වූයේ අදහාගත නොහැකි, අසාමාන්ය සිදුවීමකි.
අම්මා ගේ තුළට ආවේ රතු වූ මුහුණින් සහ දැඩි කෝපයෙන් පිරුණු දෙනෙතින්. ඇගේ අතේ තිබුණේ සිහින්, නම්යශීලී වේවැලකි. නිවසේ තිබූ අයිස් වතුර පිරුණු, ළිඳෙන් දිනපතා වතුර ඇදගෙන එන විශාල කළය එදින හිස්ව තිබුණි. එය කිසිවෙකුත් පුරවා තිබුණේ නැත. අම්මාගේ දැඩි නියෝගය වූයේ, කවුරුන් කුමන කාර්යයක නිරත වුවත්, සෑම සන්ධ්යාවකම ළිඳට ගොස් වතුර ගෙනැවිත් තැබිය යුතු බවය.
"පියුමි, පවනි, නෙත්මි, සඳුනි, මෙහෙට එන්න!" අම්මාගේ කටහඬ මුළු නිවස පුරාම දෝංකාර දුන්නා. ඔවුන් හතර දෙනා බියෙන් සහ පුදුමයෙන් යුතුව, හිස බිමට හරවාගෙන අම්මා ඉදිරියේ පේළියට සිටගත්තා.
"අද ළිඳට ගියේ කවුද?" අම්මා ඇසුවේ ඉතා තදින්. කිසිවෙකුත් පිළිතුරු දුන්නේ නැත. ඔවුන් තමන්ගේ දෛනික රාජකාරි, ඉගෙනීම්, හෝ මිතුරන් සමඟ ගත කළ කාලය නිසා අම්මාගේ අණ අමතක කර තිබුණි.
"මම කීවද නැද්ද, මේ වැඩේ මඟහැරෙන්න බැහැ කියලා? ඔයාලා දැන් ලොකු ළමයි, මට හැමදාම කිය කිය ඉන්න බැහැ!" අම්මා වේවැල ඉහළට ඔසවා තර්ජනාත්මකව පැවසුවාය.
"අම්මේ, අපිට අමතක වුණා..." පියුමි අක්කා මැදිහත් වන්නට උත්සාහ කළාය.
"නිශ්ශබ්ද වෙනවා! අමතක වෙන්න දෙයක් නැහැ. මම ඔයාලට මේ වගකීම භාර දුන්නේ ඔයාලා දැන් ලොකු ළමයි කියලා හිතලයි." අම්මාගේ කේන්තිය පාලනය කළ නොහැකි තරම් විය. "දැන් දණ ගහගන්නවා හැමෝම!"
ඇගේ අණ ඉදිරියේ ඔවුන් හතර දෙනාට වෙන කරන්නට දෙයක් තිබුණේ නැත. 20න් ඉහළ තරුණියන් වුවත්, අම්මාගේ දැඩි විනය ඉදිරියේ ඔවුන් තවමත් දරුවන් මෙනි. ඔවුන් බිම දණ ගසාගෙන, තමන්ගේ යටිපතුල් ඉහළට ඔසවා ගත්තාය.
අම්මා කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව, වේවැල් පහරවල් එල්ල කළාය. වේවැල යටිපතුල්වලට වැදෙන ශබ්දයත් සමඟ හතර දෙනාගේම වේදනාකාරී කෙඳිරිලි ශබ්ද නිවස පුරා ඇසුණි. වැඩිහිටි තරුණියන් ලෙස මෙය ඔවුන්ට ලොකු ලැජ්ජාවක් වුවත්, වේදනාව ඉදිරියේ අභිමානය අමතක වී තිබුණි.
දඬුවමෙන් පසු, ඔවුන් හතර දෙනා හිස බිමට හරවාගෙන, කඳුළු පුරවාගත් දෙනෙතින් යුතුව තම කාමරයට ගියහ. මුළු නිවසම අඳුරු, නිහඬ, සහ බරපතල වාතාවරණයකින් වෙළී ගියේය.
දෙවන කොටස:
යටිපතුල්වල දැවිල්ල තවමත් පහව ගොස් තිබුණේ නැත. පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි සාලයේ කොනක වේදනාවෙන් පසුවන විට, අම්මා නැවතත් එතැනට පැමිණියේ දැඩි ස්වරූපයකිනි. ඇය අතේ තිබුණේ ඔවුන් සිව්දෙනාටම අයත් දිය රෙදි හතරකි.
"දැන් හැමෝම තමන්ගේ ඇඳුම් ඔක්කොම ගලවලා, මේ දිය රෙදි විතරක් ඇඳගෙන මිදුලට එන්න!" අම්මාගේ හඬෙහි කිසිදු අනුකම්පාවක් තිබුණේ නැත.
විසි වයස ඉක්මවූ තරුණියන් ලෙස ඔවුන් මේ නියෝගයෙන් තැති ගත්තාය. "අම්මේ... මේ වෙලාවේ මිදුලට?" පවනි බියෙන් විමසුවාය. නමුත් අම්මාගේ එක රැවුමකින් ඇගේ හඬ නැවතුණි. අම්මාගේ දැඩි විනයට එරෙහි වීමට ඔවුන්ට ශක්තියක් තිබුණේ නැත. අවසානයේ, සියලු විළිබිය පසෙක ලා, අම්මාගේ අණට කීකරු වී දිය රෙදි පමණක් හැඳගත් ඔවුන් හතර දෙනා පේළියට මිදුලට බැස්සහ.
රෑ බෝවෙමින් පැවති නිසා මිදුලට මඳ අඳුරක් වැටී තිබුණි. සීතල හුළඟ දිය රෙදි අතරින් ගත වෙලද්දී ඔවුන් හතර දෙනාම වෙවුලන්නට විය.
"දැන් හතර දෙනාම පේළියට හිටගන්න. අත් දෙක ඉස්සරහට දික් කරලා, squat (දණහිස් නමා වාඩි වී සිටින) ඉරියව්වෙන් ඉන්න ඕනේ. මම කියනකම් කවුරුත් කෙලින් වෙන්න බැහැ!"
අම්මාගේ අණ පරිදි ඔවුන් සිව්දෙනා දිය රෙදි ඇඳගෙන, දෑත් ඉදිරියට දික් කර, අපහසු squat ඉරියව්වෙන් මිදුලේ හිඳගත්තාය. විනාඩි කිහිපයක් ගතවන විට ඔවුන්ගේ කකුල් වෙවුලන්නට විය. 20 ඉක්මවූ තරුණියන් වුවත්, තමන් කළ වරදට අම්මා ලබාදෙන මේ අසාමාන්ය දඬුවම හමුවේ ඔවුන් නිහඬව කඳුළු සැලූහ.
"ළිඳට ගිහින් වතුර ගේන්න කම්මැලි වුණාට, මේ වගේ දේවල් කරන්න කම්මැලි වෙන්න බැහැ," අම්මා සඳලුතලයේ සිට ඔවුන් දෙස බලා සිටිමින් පැවසුවාය.
මිදුලේ අඳුර මැද, සීතල සුළඟට හසුවෙමින්, තරුණ සොහොයුරියන් හතර දෙනා තමන්ගේ වගකීම් පැහැර හැරීමේ විපාකය විඳවමින් සිටියහ.
තුන්වන කොටස:
රාත්රියේ අඳුරත් සමඟ සීතල ද ක්රමයෙන් වැඩි වෙන්නට විය. දිය රෙදි කඩක් පමණක් ඇඳගෙන, මිදුලේ squat ඉරියව්වෙන් සිටි පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනිගේ දෙපා වේදනාවෙන් හා සීතලෙන් ගැහෙන්නට විය. ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූයේ අම්මා ඉක්මනින්ම තමන්ට සමාව දී ගෙට ගනු ඇතැයි කියාය. නමුත් "දඬුවම් අම්මා" යන නම ඇයට ලැබී තිබුණේ නිකමට නොවේ. ඇගේ විනය නීති පද්ධතිය තුළ "සමාව" යන වචනයට ඉඩක් තිබුණේම නැත.
කකුල් හිරිවැටී, කොන්ද පණ නැති වීගෙන එද්දී, බාලයා වූ සඳුනි නොදැනුවත්වම කෙලින් වන්නට උත්සාහ කළාය.
"කවුද කෙලින් වුණේ?" අම්මාගේ හඬ අකුණක් මෙන් ගිගුරුම් දුන්නේය. ඇය සඳලුතලයේ සිට ක්ෂණයකින් මිදුලට බැස්සාය. ඇගේ අතේ තවමත් අර සිහින් වේවැල තිබුණි.
සඳුනි බියෙන් ගැහෙමින් නැවතත් squat ඉරියව්වට පහත් වීමට උත්සාහ කළාය. නමුත් අම්මා ඇයට ඉඩ දුන්නේ නැත.
"වරදක් කළාම ඒකට නියමිත දඬුවම විඳින්න ඕනේ. මඟදී නතර කරන්න බැහැ," අම්මා දැඩි ලෙස පැවසුවාය. "ඔයාලට හිතෙනවා ඇති ඔයාලා දැන් ලොකු ළමයි කියලා. ඔව්, වයසින් ලොකුයි. ඒත් හැසිරීමෙන් තවමත් පොඩි ළමයි වගෙයි. ඒ නිසා දඬුවමත් ඒ වගේම වෙන්න ඕනේ."
අම්මාගේ ඊළඟ අණ ඔවුන් හතර දෙනාවම අන්දමන්ද කළේය.
"දැන් හතර දෙනාම එක පේළියට, බිම දණගහගෙන, හතරගාතෙන් (බබෙක් වගේ) ඉන්න ඕනේ. අත් දෙකයි දණහිස් දෙකයි බිම තියාගෙන. මම කියනකම් හොල්ලන්න බැහැ!"
විසි වයස ඉක්මවූ තරුණියන් හතර දෙනෙකුට බිම හතරගාතෙන් සිටීමට සිදුවීම අතිශය ලැජ්ජාශීලී සහ අවමන්සහගත කාරණයක් විය. දිය රෙදි ඇඳගෙන, තෙත බිම මත එලෙස සිටීම ඔවුන්ගේ අභිමානයට එල්ල වූ මරු පහරකි. නමුත් අම්මාගේ වේවැලට සහ ඇගේ දැඩි පෞරුෂයට එරෙහි වීමට ඔවුන්ට කොන්දක් තිබුණේ නැත.
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... සිව්දෙනාම එකිනෙකා දෙස බලාගත්තේ කඳුළු පිරුණු දෙනෙතිනි. ඔවුන් හතර දෙනාම බිම හතරගාතෙන් සිටගත්තාය. සීතල කා වැදුණු බිම ඔවුන්ගේ දණහිස් සහ අත්ල රිදවන්නට විය.
"දැන් ඔහොමම ඉන්න. මම කියනකම් හොල්ලන්නවත්, එක වචනයක්වත් කතා කරන්නවත් බැහැ. කතා කළොත් වේවැල් පාරවල් පහක් යටිපතුලට හම්බවෙනවා," අම්මා තර්ජනාත්මකව පවසා, ඔවුන් දෙස බලාගෙනම එතැන තිබූ බංකුවක වාඩි වූවාය.
මිදුලේ ඇති වූයේ මරණීය නිශ්ශබ්දතාවයකි. ඇසෙන්නේ ඔවුන්ගේ වේදනාකාරී හුස්ම ගන්නා ශබ්දය සහ ඈතින් ඇසෙන බල්ලෙකුගේ බිරුම් හඬ පමණි. "දඬුවම් අම්මා" තමන්ගේ දියණියන් හතර දෙනාට වැඩිහිටි වියේදීත්, අමතක නොවන පාඩමක් උගන්වමින් සිටියාය.
හතරවන කොටස:
මිදුලේ සීතල බිම මත හතරගාතෙන් සිටි තරුණියන් හතර දෙනාගේ ඉවසීම උපරිමයට පැමිණ තිබුණි. නමුත් අම්මාගේ සිත තවමත් දිය වී නැත. ඇය නිවස තුළට ගොස් නැවත පැමිණියේ කුඩා පිඟානක් අතැතිවය. එහි තිබුණේ සිහින්ව කපා උල් කරන ලද අමු ඉඟුරු කැබලි හතරකි.
"දැන් හතර දෙනාම එක පේළියට හැරිලා, පස්ස පැත්ත මගේ පැත්තට හරවලා දණගහගන්න!" අම්මාගේ හඬ අණක් මෙන් නිකුත් විය.
විසි වියැති පියුමි සහ නංගිලා තිදෙනා බියෙන් සලිත වූහ. අම්මා කරන්නට යන දේ ඔවුන්ට වැටහුණි. මෙය පැරණි ගැමි නිවෙස්වල ඉතා දැඩි වැරදිවලට දෙන අතිශය වේදනාකාරී සහ ලැජ්ජාශීලී දඬුවමකි.
"අම්මේ... එපා අම්මේ... අපි වැඳලා කියන්නම්," පියුමි අක්කා හැඬූ කඳුළින් අයැද සිටියාය.
"නිශ්ශබ්ද වෙන්න! වයස 20 වුණාට වගකීමක් නැති ඔයාලට මේ වගේ දඬුවමක්ම ලැබෙන්න ඕනේ," අම්මා දැඩි ලෙස පැවසුවාය. "දිය රෙදි මඳක් පහත් කරන්න!"
වෙනත් විකල්පයක් නොවූ තැන, ලැජ්ජාවෙන් සහ බියෙන් වෙවුලමින් ඔවුන් අම්මාගේ අණට අවනත විය. අම්මා එකිනෙකා අසලට ගොස්, සකස් කළ ඉඟුරු කැබැල්ල බැගින් ඔවුන්ගේ ගුද මාර්ගය තුළට තද කළාය.
"ආහ්... අම්මේ!"
"දන්නවා... දනවා අම්මේ!"
සිව්දෙනාම වේදනාවෙන් කෑගසන්නට විය. අමු ඉඟුරුවල ඇති සැර ගතිය ගුද මාර්ගයේ සියුම් පටක ස්පර්ශ වෙද්දී ඇතිවන දැවිල්ල දරාගත නොහැකි තරම්ය. එය හරියට ගින්දරක් ඇතුළු කළාක් මෙන් දැනෙන්නට විය.
"දැන් ඔහොමම විනාඩි දහයක් ඉන්න ඕනේ. කකුල් දෙක තද කරගෙන ඉන්න. ඉඟුරු කැබැල්ල එළියට වැටුණොත් තව දශමයක් ලොකු එකක් ඇතුල් කරනවා," අම්මා වේවැලෙන් බිමට තට්ටු කරමින් පැවසුවාය.
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... තරුණියන් හතර දෙනා දිය රෙදි ඇඳගෙන, මිදුලේ දණගසාගෙන, ඉඟුරු සැරෙන් ඇතිවන ඒ දරාගත නොහැකි දැවිල්ලත් සමඟ පොරබදමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ දෙනෙතින් කඳුළු ගලා ගියේ වේදනාවට වඩා තමන් පත්වූ මේ අසරණ තත්ත්වය ගැන ඇතිවූ ලැජ්ජාව නිසාය. "දඬුවම් අම්මා" ඔවුන් ඉදිරියේ නොසැලී බලා සිටියාය.
පස්වන කොටස: අවසාන අවමානය
මිදුලේ රැය තවත් කළුවර විය. පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම දණහිස් මත හිඳගෙන, අත් දෙකෙන් බිම වාරු වෙමින්, ගුද මාර්ගයේ දැවෙන ඉඟුරු සැරත් සමඟ සටන් කරමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ දිය රෙදි සීතල වතුරෙන් තෙත් වී ශරීරයට ඇලී තිබුණි.
"අම්මේ... අනේ අම්මේ... දනවා... ඉන්න බැහැ අම්මේ... පපුවත් එක්ක දනවා වගේ..." සඳුනි බාලයා නිසාම හයියෙන් ඉකිගසමින් ඇඬුවාය.
"දැන්වත් තේරෙනවද වගකීමක් පැහැර හැරියාම විඳින්න වෙන දේ?" අම්මා ඇය අසලට ගොස් වේවැලෙන් ඇගේ පිටට මඳක් තට්ටු කළාය. "දැන් ඔයාලා හතර දෙනාම මෙහෙට හැරෙන්න. එක පේළියට!"
අම්මාගේ අණට කීකරු වෙමින්, දණගාමින්ම ඔවුන් අම්මා දෙසට හැරුණහ. ලැජ්ජාවෙන් සහ වේදනාවෙන් ඔවුන්ගේ මුහුණු රතු වී තිබුණි.
"දැන් තියෙන්නේ අවසන් දඬුවම. මේක කළොත් විතරයි අද රෑට ගේ ඇතුළට ගන්නේ. නැත්නම් මුළු රෑම මේ දිය රෙදි පිටින්ම මිදුලේ ඉන්න වෙයි," අම්මාගේ හඬෙහි කිසිදු සෙලවීමක් තිබුණේ නැත.
"අම්මේ, තව මොනවා කරන්නද? අපි 20 පන්නපු ගෑණු ළමයි නේද? අහල පහළ මිනිස්සු දැක්කොත්?" පියුමි අක්කා බැගෑපත් වෙමින් ඇසුවාය.
"මිනිස්සු දැක්කොත් ලැජ්ජාව ඔයාලටයි. මට නෙවෙයි. දැන් හතර දෙනාම තමන් ඇඳගෙන ඉන්න දිය රෙද්ද ලෙහලා, අත් දෙකෙන් ඒක ඔළුවට උඩින් දිග හැරලා අල්ලගන්න. මුළු ඇඟම එළිමහනට නිරාවරණය වෙන්න ඕනේ!"
ඒ අණ ඇසෙද්දී හතර දෙනාගේම හදවත් නතර වන්නට විය. 20 වියැති තරුණියන්ට තම මව ඉදිරියේ වුවද මෙලෙස නිරුවත් වීම අදහාගත නොහැකි දඬුවමකි.
"අම්මේ... ඒක නම් කරන්න බැහැ... ප්ලීස්..." නෙත්මි කෑගැසුවාය.
"බෑ?" අම්මා වේවැල අහසට එසෙව්වාය. "එහෙනම් වේවැල් පාරවල් දහයක් ගානේ හැමෝටම හම්බවෙයි. ලෙහපල්ලා දැන්ම!"
වෙන කරන්නට දෙයක් නැත. සීතල හුළඟ හමන මිදුලේ, අම්මා ඉදිරියේ ඔවුන් හතර දෙනා සෙමින් තම දිය රෙදි ලෙහා දැමූහ. දිය රෙදි දිග හැර හිසට ඉහළින් අල්ලා ගනිද්දී, ඔවුන්ගේ තරුණ දේහයන් රාත්රී ආලෝකයට නිරාවරණය විය. ගුදයේ ඇති ඉඟුරු සැර නිසා ඔවුන්ට කෙලින් සිටීමට පවා අපහසුය.
"දැන් ඔහොමම ඉඳගෙන, 'අපි ආයෙත් අම්මව රවට්ටන්නේ නැහැ, වැඩ මඟහරින්නේ නැහැ' කියලා හයියෙන් දහ පාරක් කියන්න ඕනේ. මුළු වත්තටම ඇහෙන්න!"
"අපි... අපි ආයෙත් අම්මව රවට්ටන්නේ නැහැ..." පවනිගේ හඬ වෙවුලන්නට විය.
"සද්ද මදි! හයියෙන් කියපල්ලා!" අම්මා ගර්ජනා කළාය.
හතර දෙනාම එකතුවී කෑගසන්නට වූහ. වේදනාව, ලැජ්ජාව, සහ නිරුවත නිසා ඇති වූ අසරණකම ඔවුන්ගේ හඬින් පිටවිය. කඳුළු කැට ඔවුන්ගේ පියයුරු මතින් රූරා වැටී බිමට වැටුණි.
"දැන් ඇති," විනාඩි කිහිපයකට පසු අම්මා පැවසුවාය. "දැන් දිය රෙදි ඇඳගෙන, අර ඉඟුරු කෑලි එළියට දාලා, ඇඟ හෝදගෙන ගේ ඇතුළට එන්න. හැබැයි මතක තියාගන්න, හෙට ඉඳන් එක වැඩක් හරි මඟහැරුණොත්, මේ දඬුවම වත්ත මැද නෙවෙයි පාර අයිනේ දෙන්නේ."
අම්මා ගේ ඇතුළට ගියේ ඔවුන්ව අන්ත අසරණ තත්ත්වයට පත් කරමිනි. හතර දෙනාම බිම වැතිරී හඬන්නට වූහ.
"අක්කේ... මට හරිම ලැජ්ජයි..." සඳුනි පියුමිගේ ඇඟේ දැවටෙමින් හැඬුවාය. පියුමි නංගිව තුරුළු කරගත්තාය. නමුත් ඇයටද කීමට වචන තිබුණේ නැත.
හයවන කොටස: රහස හෙළිවීම සහ නිමක් නැති වධය
දිය රෙදි හැඳගෙන, ඉඟුරු සැරෙන් දැවෙන සිරුරු දෝවනය කරගත් තරුණියන් හතර දෙනා වෙවුලමින් ගේ ඇතුළට පැමිණියහ. ඔවුන් සිතුවේ දැන්වත් තමන්ට නිදාගන්නට අවසර ලැබෙනු ඇත කියාය. නමුත් සාලය මැද වේවැලත් අතැතිව සිටි අම්මාගේ මුහුණේ තිබුණේ මීට පෙර නොතිබූ අමුතුම ආකාරයේ රුදුරු පෙනුමකි.
ඇය ඉදිරියේ ඇති මේසය මත පියුමිගේ ජංගම දුරකථනය තිබුණි. පියුමිගේ පපුව ගැහෙන්නට විය. ඊයේ රාත්රියේ ඇය රහසින් කළ "අනියම් පෙම්" පණිවුඩ අම්මා කියවා ඇති බව ඇයට වැටහුණි.
"දැන් හැමෝම තමන්ගේ කාමරවලට ගිහින් ඇඳුම් අල්මාරි ඇරපල්ලා!" අම්මා ගර්ජනා කළාය.
බියෙන් තැතිගත් සිව්දෙනා කාමරයට දිව ගියහ. අම්මා ඔවුන් පසුපසින් පැමිණ, පියුමි ඇතුළු හතර දෙනාගේම සියලුම ඇඳුම් — සායවල්, ගවුම්, සහ යට ඇඳුම් පවා — එක ගොඩට ගෙන සාලයට ඇද දැමුවාය.
"අම්මේ... මොකද මේ කරන්නේ?" පියුමි හඬමින් ඇසුවාය.
"කට වහපන්! උඹේ නින්දිත වැඩේ මම අතටම අල්ලගත්තා. ළිඳට නොගියේ අරූ එක්ක මැසේජ් කර කර ඉන්න නේද?" අම්මා පියුමිගේ කම්මුලට වේගවත් පහරක් ගැසුවාය. "අද ඉඳන් මේ ගෙදර කාටවත් ඇඳුම් අඳින්න තහනම්! දවස් තුනක් යනකම් හතර දෙනාම ඉන්න ඕනේ ඔය දිය රෙදි පිටින් විතරයි. එක ඇඳුම් කෑල්ලක් ඇඟේ තිබුණොත් මම මේ වහලට ගිනි තියනවා!"
විසි වයස ඉක්මවූ තරුණියන්ට තම නිවස තුළම මෙලෙස අඩනිරුවතින් සිටීමට බල කිරීම ඔවුන්ගේ ආත්මගරුත්වය සුණුවිසුණු කිරීමකි. නමුත් අම්මා එතැනින් නැවතුණේ නැත. ඇය කුස්සියේ තිබූ පොල්කටු අඟුරු සහ රළු වැලි මිශ්රණයක් සාලය මැදට හැලුවාය.
"දැන් හතර දෙනාම දිය රෙදි පිටින් දණගහගෙන, මේ සාලේ පොළොව අඟලෙන් අඟල මැදපල්ලා. වැලිවලට දණහිස් හීරිලා ලේ එනකම් මදින්න ඕනේ. මම පියුමිගේ ෆෝන් එකේ දැකපු හැම මැසේජ් එකකටම, අනිත් නංගිලා තුන්දෙනාටත් වන්දි ගෙවන්න වෙනවා!"
"අම්මේ... පියුමි අක්කා කරපු දේට අපිට ඇයි මෙහෙම කරන්නේ?" සඳුනි සහ නෙත්මි හඬමින් ඇසූහ.
"නිශ්ශබ්ද වෙයව්! එකෙක් වරදක් කරද්දී අනිත් එවුන් ඒක වහන්න උදව් කළා නම්, හැමෝම දඬුවම් විඳින්න ඕනේ. දැන් මැදපල්ලා!" අම්මා වේවැලෙන් ඔවුන්ගේ පිටට පහරවල් දෙක තුනක් එල්ල කළාය.
හතර දෙනාම දිය රෙදි පිටින්, අත් දෙකෙන් පොළොව මදිමින්, දණගාමින් සාලය පුරා යන්නට වූහ. රළු වැලි කැට ඔවුන්ගේ සියුම් දණහිස් හම ගලවද්දී, පියුමිගේ අනියම් පෙම නිසා මුළු පවුලම අගාධයකට වැටී ඇති බව ඔවුන්ට වැටහුණි.
"දඬුවම් අම්මා" පුටුවක වාඩි වී, තම දියණියන් හතර දෙනා අඩනිරුවතින් දණගාමින් පොළොව මදින දෙස නොසැලී බලා සිටියාය. ඇගේ සිතේ අනුකම්පාව වෙනුවට තිබුණේ දැඩි වෛරයක් සහ විනයක් පමණි.
හත්වන කොටස: අවසාන නින්දාව
සාලයේ රළු වැලි මත දණගාමින් පොළොව මැදීම නිසා පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනිගේ දණහිස් රතු වී හම ගොස් තිබුණි. නමුත් ශාරීරික වේදනාවට වඩා ඔවුන්ව දවාලූයේ අම්මාගේ නිහඬතාවයයි. අම්මා මේසය මත තිබූ පියුමිගේ දුරකථනය අතට ගෙන, එහි තිබූ එක් වීඩියෝවක් ක්රියාත්මක කළාය.
එය පියුමි තම අනියම් පෙම්වතා සමඟ රහසින් ලබාගත්, අතිශය පෞද්ගලික සහ අසභ්ය දර්ශන ඇතුළත් වීඩියෝවකි. එහි ශබ්දය මුළු සාලය පුරාම දෝංකාර දෙද්දී, පියුමි ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාගත්තාය. නංගිලා තිදෙනාද තම අක්කාගේ මේ හැසිරීම ගැන අතිශය කම්පනයට පත් වූහ.
"මේකද උඹේ විනය? මේකද මම උඹලව හදපු විදිහ?" අම්මාගේ හඬ සන්සුන් වුවත් එය මාරාන්තික විය. "තනියම නෙවෙයි, නංගිලා තුන්දෙනාත් මේකට හවුල් ඇති. උඹේ මේ අසභ්ය වීඩියෝ එකේ තියෙන දේවල් දැන් මේ සාලේ මැද හැමෝම ඉස්සරහා කරන්න ඕනේ."
හතර දෙනාම භීතියෙන් අම්මා දෙස බැලූහ. "අම්මේ... අනේ... ඕනෑම දඬුවමක් දෙන්න... ඒත් ඒක නම්..." පියුමි ඉකිගසමින් වැඳ වැටුණාය.
"නිශ්ශබ්ද වෙයන්! උඹලට ලැජ්ජාව නැති වුණේ වීඩියෝ කරද්දී නෙවෙයිද? දැන් මේකයි දඬුවම. මේ ගෙදර දොරවල් ඔක්කොම මම අද රෑට ඇරලා තියනවා. පාරේ යන ඕනෑම කෙනෙකුට පේන්න, උඹලා හතර දෙනාම දිය රෙදි ගලවලා, බිම දණගහගෙන, පියුමි අර වීඩියෝ එකේ කරන විදිහටම එකිනෙකාගේ සිරුරු ස්පර්ශ කරමින් 'අපි වල් ගෑණු' කියලා හයියෙන් කෑගහන්න ඕනේ!"
අවුරුදු 20 පැනපු තරුණියන් හතර දෙනෙකුට මීට වඩා දරුණු නින්දාවක් ලෝකයේ තිබිය නොහැක. අම්මා සාලයේ ප්රධාන දොර විශාල ලෙස විවෘත කළාය. පිටතින් වීදි ලාම්පු එළිය සාලයට වැටුණි. ඕනෑම මොහොතක අසල්වැසියෙකුට හෝ පාරේ යන අයෙකුට මේ දර්ශනය පෙනිය හැකිය.
"ලෙහපල්ලා දිය රෙදි දැන්ම!" අම්මා නියෝග කළාය.
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... වෙවුලන දෑතින් තම දිය රෙදි ලිහා දැමූහ. නිරුවතින්, විවෘත දොර ඉදිරියේ, එකිනෙකාට මුහුණ ලා දණගසාගත් ඔවුන්ට දැනුණේ තමන් ජීවතුන් අතර නැති වුණා නම් හොඳයි කියාය.
"දැන් අත් දෙකෙන් එකිනෙකා අල්ලගනිල්ලා. වීඩියෝ එකේ වගේම හැසිරෙන්න ඕනේ. පටන් ගනිල්ලා!" අම්මා ඔවුන් මැදින් සක්මන් කරමින් පැවසුවාය.
තරුණියන් හතර දෙනා ලැජ්ජාවෙන් ඇස් පියාගෙන, එකිනෙකාගේ දෑත් අල්ලා ගනිමින්, අම්මා කී නින්දිත වචන හයියෙන් කියන්නට වූහ. "අපි... අපි වල් ගෑණු... අම්මව රැවටූ වල් ගෑණු..." ඔවුන්ගේ හඬ කඳුළු අතරින් පිටවිය. විවෘත දොරෙන් එන හුළඟ ඔවුන්ගේ නිරුවත් සිරුරු වෙළද්දී, මුළු ගමම තමන් දෙස බලා සිටිනවා වැනි හැඟීමක් ඔවුන්ට දැනුණි.
අම්මා කිසිදු බුරුලක් නැතිව, ඔවුන්ගේ මේ "නිරුවත් පාපෝච්චාරණය" දෙස බලා සිටියාය. විනය කැඩූ දියණියන්ට ඇය දුන් ලොකුම දඬුවම මෙය විය.
අටවන කොටස: පවුලේ ගෞරවය අළු වී යාම
මුළු සාලයම ගිගුම් දෙමින් පියුමි සහ නංගිලාගේ හැඬුම් හඬ ඇසෙද්දී, අම්මාගේ අතේ තිබූ පියුමිගේ ජංගම දුරකථනයට තවත් පණිවුඩ කිහිපයක් ගලා ආවේය. එය පියුමිගේ දුරකථනය වුවත්, එහි "Shared Albums" හරහා දෙවැනි නංගි වන පවනිගේ රහස් ගොනු කිහිපයක් දිග හැරෙන්නට විය.
අම්මා දෑස් ලොකු කරගෙන දුරකථන තිරය දෙස බලා සිටියාය. එහි තිබුණේ පවනි තවත් තරුණියක සමඟ අතිශය සමීපව, සමලිංගික ඇසුරක යෙදෙන වීඩියෝ දර්ශන පෙළකි.
"පවනි!" අම්මාගේ කටහඬ සාලයේ බිත්ති පවා සලිත කරමින් පිටවිය.
නිරුවතින් දණගසා සිටි පවනි, අකුණක් වැදුණාක් මෙන් ගැස්සී අම්මා දෙස බැලුවාය. අම්මා දුරකථන තිරය ඇගේ මුහුණ ඉදිරියට දිගු කළාය. පවනිගේ ලෝකයම එතැනින් නතර විය. ඇගේ රහස මෙතරම් නින්දිත රාත්රියක හෙළි වේ යැයි ඇය සිහිනෙකින්වත් නොසිතන්නට ඇත.
"උඹත් එහෙමද? එකෙක් පිරිමින් එක්ක වල්කම් කරනවා, අනිත් එකී ගෑණුන් එක්ක වල්කම් කරනවා! තොපි හතර දෙනාම එකම වල්ලේ පොල් නේද?" අම්මා උමතුවෙන් මෙන් සිනාසුණාය. එය බියකරු සිනහවකි.
"අම්මේ... අනේ... මට සමා වෙන්න... මම..." පවනි බිම දිගා වී අම්මාගේ කකුල් දෙක අල්ලා ගත්තාය.
"සමාව? මේ ගෙදරට දෙයියන්ගේ ලෙඩක් හැදිලද කොහෙද!" අම්මා පවනිව පසෙකට තල්ලු කර, විවෘතව තිබූ මහ දොර අසලට ගියාය. "දැන් තොපි හතර දෙනාටම ලෝකේ තියෙන ලොකුම ලැජ්ජාව මම දෙනවා. විනයක් නැති ගෑණුන්ට දෙන දඬුවම!"
අම්මා ගේ ඇතුළට ගොස් ලොකු කතුරක් සහ කළු පැහැති තීන්ත බෝතලයක් රැගෙන ආවාය.
"දැන් හතර දෙනාම පේළියට දණගහපල්ලා! මුලින්ම පියුමිගේ සහ පවනිගේ කොණ්ඩේ මුලින්ම කපලා දානවා. ඒක තමයි උඹලගේ වල්කමට දෙන පළවෙනි දඬුවම. ඊටපස්සේ තොපි හතර දෙනාගේම නිරුවත් ඇඟවල් පුරාම මේ කළු තීන්තවලින් 'වල් ගෑණු' කියලා ලියනවා!"
තරුණියන් හතර දෙනාම මරහඬ දී හඬන්නට වූහ. 20 පැනපු තරුණියන්ගේ දිගු කෙස් කළඹ කපා දමා, ඇඟ පුරා අකුරු ලියා නිරුවතින් තැබීම තරම් නින්දාවක් තවත් නැත.
"දොර ඇරලා තියෙන්නේ පාරේ යන එවුන්ට බලන්න. දැන් පටන් ගමු පවනිගෙන්. වරෙන් මෙහාට!" අම්මා පවනිගේ කොණ්ඩයෙන් ඇද ඇයව මැදට ගත්තාය.
කතුරේ 'කිරි කිරි' ශබ්දයත් සමඟ පවනිගේ ලස්සන කෙස් රොදවල් බිමට වැටෙන්නට විය. පියුමි, නෙත්මි සහ සඳුනි දෑස් වසාගෙන ඉකිගසමින් සිටියහ. තමන්ගේම නිවස සිරගෙයකටත් වඩා දරුණු වධකාගාරයක් වී හමාරය.
නවවන කොටස: අවසාන විනාශය
මුළු සාලයම මළගෙයක් මෙන් අඳුරු වී තිබුණි. අම්මා අතේ තිබූ කතුර පසෙක ලා, ඇය මන්නා පිහියක් සහ දැලි පිහියක් මේසය මත තැබුවාය. පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම තවමත් නිරුවතින්, දණගසාගෙන, බියෙන් ගැහෙමින් සිටියහ.
"එකෙක්වත් හෙල්ලෙන්න එපා! වල්කම් කරන්න කොණ්ඩෙ පීර පීර ලස්සන වෙන්න ඕනෙද? අද ඉඳන් තොපේ ඔය ලස්සන මම ඉවර කරනවා," අම්මා ගර්ජනා කරමින් පියුමිගේ හිස තදින් අල්ලා ගත්තාය.
දැලි පිහිය හිස්කබල දිගේ ඇදී යද්දී පියුමිගේ දිගු කෙස් රොදවල් වැගිරී ගියේය. එකිනෙකා පසුපස පේළියට ගෙන, අම්මා කිසිදු අනුකම්පාවකින් තොරව දියණියන් හතර දෙනාගේම හිස් මුළුමනින්ම තට්ටය ගෑවාය. 20 වියැති තරුණියන් හතර දෙනෙකු තට්ට හිස් ඇතිව, නිරුවතින්, සාලය මැද සිටින දර්ශනය අතිශය බියකරු මෙන්ම නින්දිත එකක් විය.
"දැන්... මම දැකපු ඒ වීඩියෝ එකේ තියෙන දේවල් මෙතන වෙන්න ඕනේ!" අම්මා පුටුවක වාඩි වී පවනි දෙසට වේවැල දික් කළාය. "පවනි, උඹ නෙත්මිව අල්ලගනින්. පියුමි, උඹ සඳුනිව අල්ලගනින්. දැන් මම කියන දේ කරපල්ලා!"
විවෘතව තිබූ මහ දොරෙන් රාත්රී සුළඟ ඇතුළට හමද්දී, තට්ටය ගෑ තරුණියන් හතර දෙනාට අම්මාගේ අණට කීකරු වන්නට සිදු විය. ඔවුන් යුගල වශයෙන් බෙදී, ලැජ්ජාවෙන් සහ අප්පිරියාවෙන් යුතුව එකිනෙකාගේ සිරුරු ස්පර්ශ කරන්නට වූහ.
"ආහ්... ආහ්... අම්මේ එපා... ලැජ්ජයි අම්මේ..." පියුමිගේ කෙඳිරිලි හඬ සාලය පුරා දෝංකාර දුන්නේය.
"ඌයි... රිදෙනවා... අම්මේ අත හරින්න කියන්නකෝ..." සඳුනි වේදනාවෙන් සහ කම්පනයෙන් කෑගැසුවාය.
"කෑගහපල්ලා! තොපේ වල්කම මුළු ගමටම ඇහෙන්න ඕනේ!" අම්මා වේවැලෙන් බිමට තට්ටු කළාය.
සාලය මැද නිරුවත්, තට්ටය ගෑ තරුණියන් හතර දෙනා එකිනෙකා වැළඳගෙන, අම්මාගේ බලකිරීම මත සමලිංගික හැසිරීම් අනුකරණය කරමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ මුවින් පිටවන "ආහ්... ආහ්..." යන කෙඳිරිලි හඬවල් සහ "ඌයි... රිදෙනවා..." යන විලාපයන් රාත්රියේ නිශ්ශබ්දතාවය බිඳ දැමීය. ඔවුන්ගේ දෙනෙතින් වැගිරෙන කඳුළු තට්ට හිස් දිගේ රූරා වැටී බිමට වැටුණි.
පිටත පාරේ යන අයෙකුට මේ කෙඳිරිලි හඬවල් සහ විවෘත දොරෙන් පෙනෙන නිරුවත් දර්ශනය පැහැදිලිවම පෙනෙන්නට තිබුණි. අම්මා ඒ සියල්ල දෙස බලා සිටියේ තම දියණියන්ගේ ආත්මයම මරා දමන්නාක් වැනි රුදුරු බැල්මකිනි.
දසවන කොටස: අවසාන නින්දිත නියෝගය
සාලය මැද තට්ටය ගෑ, නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනාගේ කෙඳිරිලි හඬවල් සහ හඬා වැටීම් මැද අම්මා තම අසුනෙන් නැගිට්ටාය. ඇය පවනි සහ නෙත්මි අසලට ගොස් ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකාට මුහුණ ලා සිටින ලෙස තදින් අල්ලා ගත්තාය. පවනිගේ සමලිංගික වීඩියෝව අම්මාගේ මනස තදින්ම දූෂණය කර තිබුණි.
"දැන්... වීඩියෝ එකේ තිබුණ වල්කම මට ලැයිව් (Live) බලන්න ඕනේ," අම්මා රුදුරු ලෙස පැවසුවාය. "නෙත්මි, උඹේ අක්කා පවනිගේ මෑ ඇටේ ලෙවකන්න පටන් ගනින්. උඹලා ඒකටනේ ආස?"
නෙත්මි බියෙන් සහ අප්පිරියාවෙන් පස්සට වුණාය. "අම්මේ... එපා අම්මේ... ඒක මගේ අක්කා..." ඇය ඉකිගසමින් කෑගැසුවාය.
"අක්කා? අක්කා වල්කම් කරද්දී උඹලා ඒක වහන්න උදව් කළා නේද? දැන් වරෙන් මෙහාට!" අම්මා නෙත්මිගේ තට්ට හිසෙන් අල්ලා පවනිගේ නිරුවත් කකුල් දෙක මැදට තල්ලු කළාය. "පවනි, උඹ කකුල් දෙක පළල් කරලා ඉඳගනින්! නෙත්මි, දැන් ලෙවකපන්! මම කියනකම් නතර කරන්න බැහැ."
විවෘත මහ දොරෙන් එන සීතල හුළඟත් සමඟ, නිරුවත් තරුණියන් දෙදෙනාට මේ නින්දිත ක්රියාවට අවතීර්ණ වීමට සිදු විය. නෙත්මි වෙවුලන මුවින්, කඳුළු පුරවාගත් දෑසින් යුතුව, තම සොහොයුරියගේ ලිංගික අවයව ස්පර්ශ කරමින් ලෙවකන්නට වූවාය.
"ආහ්... ඌයි... අම්මේ රිදෙනවා... එපා..." පවනි වේදනාවෙන් සහ ලැජ්ජාවෙන් සාලයේ බිත්තියට හේත්තු වී කෙඳිරිගාන්නට වූවාය.
"ආහ්... ආහ්..." නෙත්මිගේ මුවින් පිටවූයේ අසරණ කෙඳිරිලි හඬකි.
"පියුමි, සඳුනි! උඹලා දෙන්නත් ඕකම කරපල්ලා! එකෙක්වත් අතහරින්න බැහැ," අම්මා අනෙක් දෙදෙනාටත් අණ කළාය.
සාලය මැද, නිරුවත්, තට්ටය ගෑ සොහොයුරියන් හතර දෙනා යුගල වශයෙන් බෙදී එකිනෙකාගේ මෑ ඇට ලෙවකමින්, අන්ත අසරණ ලෙස හැසිරෙන්නට විය. ඔවුන්ගේ "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන කෙඳිරිලි හඬවල් විවෘත දොරෙන් පිටතට ඇසෙන්නට විය.
"දැන් සැපද? දැන් සැපද තොපිට?" අම්මා උමතුවෙන් මෙන් අසමින්, ඔවුන්ගේ නිරුවත් පිටවල්වලට වේවැලෙන් මඳක් තට්ටු කළාය.
තමන්ගේම මව ඉදිරියේ, තමන්ගේම සොහොයුරියන් සමඟ මෙවැනි නින්දිත ක්රියාවක නිරත වීමට සිදුවීම ඔවුන්ගේ ආත්මය සදහටම මරා දැමීමක් බඳු විය. 20 වියැති මේ තරුණියන්ගේ ජීවිතවල ඉතිරිව තිබූ අවසාන ගෞරවයත් එදින රාත්රියේ එම සාලය මැද දිය වී ගියේය.
එකොළොස්වන කොටස: නින්දාවේ මීළඟ අදියර - වහල් මෙහෙවර
සාලයේ මැද තට්ටය ගෑ, නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනා එකිනෙකාගේ සිරුරු මත දැවටෙමින්, "ආහ්... ඌයි..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාමින් සිටි ඒ අතිශය නින්දිත දර්ශනය දෙස විවෘත දොරෙන් පිටත සිටි අයෙකු බලා සිටියාය. ඒ අසලින් ගමන් කළ සුඛෝපභෝගී රථයකින් බැස ආ, විලාසිතාවෙන් හැඩවුණු, ඉතා ධනවත් පෙනුමක් ඇති තරුණ කාන්තාවකි.
ඇය සෙමින් සාලයට ඇතුළු වූවාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ අමුතුම ආකාරයේ තෘප්තියක් සහ රුදුරු බැල්මකි.
"මොකක්ද මේ මෙතන වෙන්නේ?" ඇය උඩඟු ලෙස ඇසුවාය.
"මේ වල් ගෑණුන්ට මම දඬුවම් දෙනවා. මුන් මගේ ගෞරවය නැති කළා," අම්මා වේවැල තදින් අල්ලා ගනිමින් පැවසුවාය.
ධනවත් කාන්තාව තට්ටය ගෑ නිරුවත් පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි අසලට ගියාය. ඇය තම උස සපත්තු අඩියෙන් පියුමිගේ නිරුවත් පිටට තට්ටු කළාය. "ලස්සන කෙල්ලෝ හතර දෙනෙක්. හැබැයි දැන් ඉන්නේ බල්ලෝ වගේ. මම කැමතියි මේ වගේ 'බඩු' මගේ ගෙදර තියාගන්න."
ඇය අත තිබූ විශාල මුදල් මිටියක් අම්මා ඉදිරියේ තැබුවාය. "මෙන්න ලක්ෂ දහයක්. මේ හතර දෙනාවම මට විකුණන්න. මම මුන්ව මගේ ජීවිත කාලයටම වහල්ලු විදිහට තියාගන්නම්. ආයෙත් කවදාවත් ඔයාට මුන්ව පේන්නේ නැහැ."
අම්මා කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව මුදල් මිටිය අතට ගත්තාය. "ගෙනියන්න! මට මුන්ව එපා."
"නැගිටපල්ලා වහල්ලු!" අලුත් ස්වාමිදුව ගර්ජනා කළාය.
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... තට්ටය ගෑ හිස්වලින් සහ නිරුවත් සිරුරුවලින් යුතුව, ලැජ්ජාවෙන් ගැහෙමින් නැගිට්ටාය. "අම්මේ... අනේ එපා අම්මේ... අපිව විකුණන්න එපා..." සඳුනි විලාප දුන්නාය. නමුත් අම්මා ඔවුන් දෙස බැලුවේවත් නැත.
"දැන් මේ දිය රෙදි හතරත් ගලවලා දාලා, හතරගාතෙන් බඩගාගෙන කාර් එකට පලියල්ලා! මගේ ගෙදරදී උඹලට එක ඇඳුම් කෑල්ලක්වත් ලැබෙන්නේ නැහැ. උඹලා හතර දෙනාම මගේ පය පාමුල වැතිරිලා ඉන්න ඕනේ," ධනවත් කාන්තාව ඔවුන්ගේ පස්ස පැතිවලට සිය හීනි සපත්තු අඩියෙන් පහරක් ගැසුවාය.
සාලයේ සිට මහ පාරේ නතර කර තිබූ රථය දක්වා, තට්ටය ගෑ තරුණියන් හතර දෙනා නිරුවතින් බඩගාගෙන යන්නට විය. පාරේ යන අය මේ දර්ශනය දෙස බලා සිටියදී, ඔවුන්ගේ "ඌයි... ආහ්..." යන විලාප හඬවල් රාත්රී අහසට මුසු විය. ඔවුන්ගේ නිදහස් ජීවිතය එතැනින් නිම විය. දැන් ඔවුන් නමකුත් නැති, ඇඳුමකුත් නැති, ධනවත් කාන්තාවකගේ සෙල්ලම් බඩු සහ වහල්ලු පමණකි.
දඬුවම් අම්මා: වහල් මෙහෙවර
දොළොස්වන කොටස: පළමු රාජකාරිය - මිනිස් පලස
සුඛෝපභෝගී රථය මන්දිරයේ මිදුල මැද නතර විය. තරුණ ධනවත් කාන්තාව, තම උස සපත්තු හඬ නංවමින් රථයෙන් බැස ගත්තාය. ඇය දෙස බලා සිටියේ නිරුවත්, තට්ටය ගෑ, ලැජ්ජාවෙන් සිරුරු හකුළුවාගෙන සිටින පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි දෙසය.
"බහින්න වහල්ලු! දැන් මේක තොපේ අපාය," ඇය රළු ලෙස පැවසුවාය.
පියුමි ඇතුළු හතර දෙනා වෙවුලමින් රථයෙන් බිමට බැස්සහ. මන්දිරයේ සේවකයන් කිහිප දෙනෙකුද මේ දර්ශනය දෙස බලා සිනාසෙමින් සිටියහ. 20 වියැති තරුණියන් හතර දෙනෙකුට මෙවැනි තත්ත්වයකින් අන් අය ඉදිරියේ පෙනී සිටීමට සිදුවීම ඔවුන්ගේ ආත්මය කැබලිවලට කැඩී යාමක් බඳු විය.
"තොපේ පළවෙනි රාජකාරිය... මම මගේ කාමරයට යනකම් මට පලසක් වෙන්න ඕනේ," ස්වාමිදුව නියෝග කළාය. "මගේ සපත්තු අඩි පොළොවේ ගෑවෙන්න බැහැ. තොපේ නිරුවත් ඇඟවල් උඩින් තමයි මම ඇවිදගෙන යන්නේ!"
ඇය සාලයේ සිට පඩිපෙළ දිගේ ඉහළ මාලයට යන මාර්ගය පෙන්වූවාය.
"දැන් හතර දෙනාම එක පේළියට බිම දිගා වෙයල්ලා! බඩ බිම ගෑවෙන්න, පස්ස පැති උඩට හිටින්න, එකෙක්ගේ ඇඟට එකෙක් හේත්තු වෙලා පලසක් වගේ ඉන්න ඕනේ!"
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... හඬමින්, ඉකිගසමින් සාලයේ තෙත සිසිල් පොළොව මත දිගා වූහ. ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් සහ නිරුවත් පෘෂ්ඨයන් එක පේළියට සැකසුණි.
"ආහ්... ඌයි... අම්මේ..." සඳුනිගේ මුවින් කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.
ස්වාමිදුව තම තියුණු උස සපත්තු අඩිවලින් පියුමිගේ නිරුවත් පිට මතට මුලින්ම බර තැබුවාය.
"ආහ්! රිදෙනවා... ඌයි..." පියුමි වේදනාවෙන් ඇඹරුණාය.
"කෙලින් හිටපල්ලා! හෙල්ලුණොත් මම මේ සපත්තු අඩියෙන් තොපේ හම පාරනවා," ස්වාමිදුව පවනිගේ සහ නෙත්මිගේ සිරුරු මතින් තදින් අඩි තබමින් ඇවිද ගියාය. ඇගේ සපත්තු අඩි ඔවුන්ගේ පියයුරු සහ උදරය මත තද වෙද්දී, හතර දෙනාටම "ආහ්... ආහ්... ඌයි... රිදෙනවා..." යනුවෙන් විලාප දීමට සිදු විය.
"දැන් මම කියන දේ කියන්න ඕනේ... 'අපි වහල්ලු... අපි ස්වාමිදුවගේ පයට පෑගෙන දූවිලි' කියලා හයියෙන් කෑගහපල්ලා!"
"අපි වහල්ලු... අපි ස්වාමිදුවගේ පයට පෑගෙන දූවිලි..." ඔවුන් සිව්දෙනාම එකවර කෑගැසූහ.
ඉහළ මාලයට යන තෙක්ම ඔවුන්ට සිදුවූයේ බඩගාමින් ඉදිරියට ගොස් නැවත නැවතත් පලසක් ලෙස සැකසී, ස්වාමිදුවගේ බර දරා ගැනීමටය. ස්වාමිදුව තම කාමරයට ඇතුළු වී, සාලය මැද දණගසා සිටින ඔවුන් දෙස බැලුවාය.
"දැන්... මගේ ඇඳුම් මාරු කරනකම් උඹලා හතර දෙනා මගේ ඇඳ වටේ හතරගාතෙන් ඉන්න ඕනේ. මට බඩු තියන්න ටේබල් (Tables) විදිහට පාවිච්චි කරන්නේ තොපේ පස්ස පැති!"
දඬුවම් අම්මා: වහල් මෙහෙවර
දහතුන්වන කොටස: පියයුරු දඬුවම සහ මිනිස් මේසය
ස්වාමිදුව ඇගේ කාමරයට ඇතුළු වී, ඇගේ බරැති අත්බෑගය සහ මත්පැන් වීදුරුව තැබීමට ස්ථානයක් සෙව්වාය. ඇය සිනාසෙමින් පියුමි සහ නෙත්මි දෙසට හැරුණාය.
"මෙහාට වරෙල්ලා වහල්ලු! දැන් මගේ මේ බඩු තියන්න උඹලගේ ඇඟවල් පාවිච්චි කරන්න ඕනේ. හැබැයි අද දවසේ උඹලා කරපු වල්කම්වලට දඬුවමක් විදිහට, මේ බර තියන්නේ උඹලගේ පියයුරු උඩ!"
ඇය නියෝග කළේ පියුමි සහ නෙත්මිට උඩුබැලි අතට බිම දිගා වන ලෙසයි. ඔවුන් දෙදෙනා ලැජ්ජාවෙන් සහ බියෙන් ගැහෙමින් කාමරයේ කාපට් එක මත උඩුබැලි අතට දිගා වූහ. ඔවුන්ගේ නිරුවත්, තට්ටය ගෑ හිස් සහ ගැහෙන පියයුරු කාමරයේ විදුලි ආලෝකයට නිරාවරණය විය.
"දැන් හෙල්ලෙන්න එපා. හෙල්ලුණොත් මේ වීදුරුව හැලෙයි. එතකොට උඹලගේ හමට මම ගිනි තියනවා!"
ස්වාමිදුව ඇගේ බරැති සම් අත්බෑගය පියුමිගේ පියයුරු මත තදින් තැබුවාය.
"ආහ්... ඌයි... බරයි ස්වාමිදුව... රිදෙනවා..." පියුමි වේදනාවෙන් කෙඳිරිගෑවාය. පියයුරු මත තද වන බර නිසා ඇයට හුස්ම ගැනීම පවා අපහසු විය.
ඊළඟට, ස්වාමිදුව ඇගේ සිසිල් මත්පැන් වීදුරුව නෙත්මිගේ පියයුරු දෙක මැදින් තැබුවාය. වීදුරුවේ සීතල සහ එහි බර නෙත්මිගේ සිරුර වෙවුලවන්නට විය.
"ආහ්... ආහ්... සීතලයි ස්වාමිදුව... ඌයි... රිදෙනවා..." නෙත්මිගේ දෙනෙතින් කඳුළු කැට කඩා වැටුණි.
"සද්ද කරන්න එපා! දැන් පවනි සහ සඳුනි, උඹලා දෙන්නා ඇවිත් මුන් දෙන්නගේ පියයුරු මිරිකන්න ඕනේ. හැබැයි අත්වලින් නෙවෙයි, උඹලගේ කකුල්වලින්!"
පවනි සහ සඳුනිට සිදුවූයේ තම සහෝදරියන්ගේ පියයුරු මත තම නිරුවත් පාද තබා තද කිරීමටයි.
"අක්කේ... සමා වෙන්න... මට කරන්න වෙනවා..." සඳුනි හඬමින් පියුමිගේ පියයුරු මත තම පය තබා තද කළාය.
"ආහ්! ඌයි! එපා... රිදෙනවා... ආහ්..." පියුමි සහ නෙත්මි වේදනාවෙන් සහ නින්දාවෙන් විලාප දුන්හ.
"දැන් ඔහොමම ඉන්න ඕනේ මම ඇඳුම් මාරු කරලා එනකම්. එකෙක් හරි හෙල්ලුණොත්, උඹලගේ පියයුරු මැදට මම රත් කරපු ලෝහ මුද්රාවක් තියනවා 'වහල්' කියලා ලියලා!"
ස්වාමිදුව නාන කාමරයට වැදුණේ ඔවුන් හතර දෙනාව ඒ අතිශය වේදනාකාරී සහ නින්දිත ඉරියව්වේම තබමිනි. පියුමි සහ නෙත්මි තම සහෝදරියන්ගේ පාදවලට යට වී, පියයුරු තැළෙන වේදනාව දරාගෙන "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යනුවෙන් රහසින් කෙඳිරිගාමින් සිටියහ.
දඬුවම් අම්මා: වහල් මෙහෙවර
දහහතරවන කොටස: පිරිමි සේවකයන්ගේ සමච්චලය සහ අවසාන නින්දාව
නාන කාමරයෙන් එළියට පැමිණි ස්වාමිදුව ඇඳ සිටියේ සිහින් රාත්රී ඇඳුමකි. ඇය තම අතේ තිබූ සීනුව නාද කළාය. ක්ෂණයකින් කාමරයේ දොර විවෘත වූ අතර, මන්දිරයේ සේවය කරන රළු පෙනුමක් ඇති පිරිමි සේවකයන් දෙදෙනෙකු ඇතුළට පැමිණියහ.
තට්ටය ගෑ, නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනා පියයුරු මත බර දරාගෙන, එකිනෙකාගේ පාදවලට පෑගෙමින් "ආහ්... ඌයි..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාමින් සිටින දර්ශනය දැක සේවකයන් දෙදෙනා සිනාසුණහ.
"බලපල්ලා මේ අලුත් බඩු හතර දිහා. මුන් හතර දෙනාම අද රෑ ඉඳන් උඹලගේ සෙල්ලම් බඩු," ස්වාමිදුව නපුරු සිනහවකින් පැවසුවාය. "මුලින්ම මුන්ගේ අභිමානය සම්පූර්ණයෙන්ම කඩලා දාපල්ලා. පියුමි සහ පවනිව අරගෙන පලියල්ලා සේවක කාමරයට!"
"අනේ... ස්වාමිදුව... එපා... අපිට ඕනෑම වැඩක් දෙන්න... පිරිමි ඉස්සරහට නම් යවන්න එපා..." පියුමි දණගාමින් ඇය අසලට බඩගාගෙන ගොස් කකුල් දෙක අල්ලා ගත්තාය.
"නිශ්ශබ්ද වෙයන් වහලිය!" එක් සේවකයෙකු පියුමිගේ තට්ට හිසෙන් අල්ලා ඇයව බිම දිගේ ඇදගෙන යන්නට විය. "ඌයි! රිදෙනවා... අම්මේ... ආහ්..." පියුමිගේ විලාපය මුළු කාමරය පුරාම දෝංකාර දුන්නේය.
අනෙක් සේවකයා පවනිව කර මතට ගෙන ඇගේ නිරුවත් පස්ස පැත්තට වේගවත් පහරක් ගැසුවේය. "ආහ්! ඌයි!" පවනි වේදනාවෙන් සහ ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරුණාය.
"නෙත්මි සහ සඳුනි... උඹලා දෙන්නා මෙතනම ඉන්න ඕනේ. මගේ පය පාමුල බල්ලෝ වගේ දණගහගෙන," ස්වාමිදුව ඇගේ ඇඳ මත සැතපෙමින් පැවසුවාය. "අර දෙන්නා සේවක කාමරේදී විඳින වධවල ශබ්දය උඹලට මෙතනට ඇහෙනවා ඇති. ඒක අහගෙන ඉඳපල්ලා!"
පියුමි සහ පවනිව සේවක කාමරය වෙත ඇදගෙන ගිය අතර, ටික වේලාවකින් එතැනින් ඇසෙන්නට වූයේ බියකරු විලාපයන් සහ සිනා හඬවල්ය.
"ආහ්... එපා... ඌයි... රිදෙනවා..." පියුමිගේ හඬ ඈතින් ඇසෙද්දී, නෙත්මි සහ සඳුනි එකිනෙකා වැළඳගෙන හඬන්නට වූහ. "අක්කේ... අපිට මොකද මේ වුණේ?" ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් එකිනෙකා මත තබාගෙන ඔවුන් අන්ත අසරණව සිටියහ.
"කෙඳිරිගාපල්ලා! තොපේ වල්කමට දෙන හොඳම දඬුවම මේකයි," ස්වාමිදුව ඔවුන්ගේ නිරුවත් පිටවල් මතට වතුර වීදුරුවක් හලමින් සිනාසුණාය.
දඬුවම් අම්මා: වහල් මෙහෙවර
පසළොස්වන කොටස: සේවක කාමරයේ නින්දිත රාත්රිය
පියුමි සහ පවනිව සේවක කාමරයට ඇදගෙන ගිය පසු, එහි දොරවල් තදින් වැසුණි. කාමරය පුරා පැතිර තිබුණේ රළු සේවකයන්ගේ දහඩිය සහ දුම්කොළ ගඳයි. තට්ටය ගෑ, නිරුවත් තරුණියන් දෙදෙනා ලැජ්ජාවෙන් සහ බියෙන් ගැහෙමින් කාමරයේ කොනක දණගසා ගත්හ.
"බලපන් මේවා... මේවා දැන් අපේ සෙල්ලම් බඩු," එක් සේවකයෙකු පියුමිගේ නිරුවත් පියයුරු දෙස බලමින් සිනාසුණේය.
"දැන් මුන් දෙන්නා අපිට වඳින්න ඕනේ. වහල්ලු වගේ දණගාගෙන ඇවිත් අපේ සපත්තු ලෙවකපල්ලා!" අනෙක් සේවකයා ගර්ජනා කළේය.
පියුමිට සහ පවනිට වෙනත් විකල්පයක් තිබුණේ නැත. ඔවුන් දෙදෙනා නිරුවතින්ම, තට්ට හිස් බිමට හරවාගෙන, හතරගාතෙන් බඩගාගෙන සේවකයන් අසලට ගියහ.
"ආහ්... ඌයි... මට බැහැ..." පවනි හඬමින් කීවාය.
"කට වහපන් වහලිය!" සේවකයා ඇගේ නිරුවත් පස්ස පැත්තට රළු පහරක් ගැසුවේය. "ආහ්! ඌයි! රිදෙනවා..." පවනි වේදනාවෙන් ඇඹරුණාය.
සේවකයන් දෙදෙනා පුටුවල වාඩි වී, තමන්ගේ අපිරිසිදු සපත්තු පියුමි සහ පවනිගේ මුහුණට ලං කළහ.
"දැන් මේ සපත්තුවල තියෙන කුණු ඔක්කොම ලෙවකාලා පිරිසිදු කරපල්ලා. ඒ අතරේ 'අපි වල් වහල්ලු' කියලා කෙඳිරිගාන්න ඕනේ!"
පියුමි සහ පවනි, තම සොහොයුරියන් සහ මව ඉදිරියේ විඳි නින්දාවටත් වඩා දරුණු නින්දාවක් මෙලෙස සේවකයන් හමුවේ විඳින්නට වූහ. ඔවුන් දෙදෙනා සපත්තු ලෙවකමින්, "ආහ්... ආහ්... ඌයි... අපි වල් වහල්ලු..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාන්නට විය. සේවකයන් ඔවුන්ගේ තට්ට හිස්වලට තට්ටු කරමින් සමච්චල් කළහ.
"දැන්... උඹලා දෙන්නා එකිනෙකාගේ මෑ ඇට ලෙවකන්න ඕනේ. අපි බලන් ඉන්නවා," සේවකයා පියුමිගේ කොන්දට පාදයෙන් තද කරමින් පැවසුවේය.
"අක්කේ... අපිට මේ මොකද වෙන්නේ?" පවනි ඉකිගසමින් පියුමි දෙස බැලුවාය.
පියුමිගේ දෙනෙතින් කඳුළු ගලා ගියේය. "කරමු නංගී... නැත්නම් මුන් අපිට තව රිදවයි... ආහ්... ඌයි..."
සේවක කාමරය මැද, නිරුවත්, තට්ටය ගෑ සොහොයුරියන් දෙදෙනා එකිනෙකා වැළඳගෙන, සේවකයන්ගේ රළු සිනහ හඬ මැද සමලිංගික හැසිරීම් වල නිරත වන්නට වූහ. ඔවුන්ගේ මුවින් පිටවූ "ආහ්... ආහ්... ඌයි... රිදෙනවා..." යන හඬවල් බිත්තිවල වැදී දෝංකාර දුන්නේය.
මේ අතර, ඉහළ මාලයේ කාමරයේ සිටි නෙත්මිට සහ සඳුනිට තම අක්කලාගේ මේ වේදනාකාරී විලාපයන් පැහැදිලිවම ඇසුණි. ඔවුන් දෙදෙනා ස්වාමිදුවගේ පය පාමුල ගුලි වී හඬමින් සිටියහ.
"ඇහෙනවද ඒ සද්දේ? හෙට උඹලා දෙන්නා මීට වඩා දරුණු දේකට මුහුණ දෙන්න ඕනේ," ස්වාමිදුව නපුරු ලෙස සිනාසුණාය.
දඬුවම් අම්මා: වහල් මෙහෙවර
දහසයවන කොටස: අවමානයේ අලුයම
පසුදා උදෑසන මන්දිරය පුරා පැතිර ගියේ අඳුරු සහ නිහඬ වාතාවරණයකි. රැය පුරා සේවක කාමරයේ විඳි වධ බන්ධනවලින් පියුමි සහ පවනි කායිකවත් මානසිකවත් වැටී සිටියහ. අලුයම හතරට පමණ සේවකයන් ඔවුන් දෙදෙනාගේ තට්ට හිස්වලින් ඇදගෙන, නිරුවතින්ම සාලය මැදට ගෙනැවිත් දැමූහ.
"නැගිටපල්ලා වහල්ලු! අද වැඩ පටන් ගන්න ඕනේ," එක් සේවකයෙකු පියුමිගේ නිරුවත් පිටට පයින් තට්ටු කරමින් පැවසුවේය.
පියුමි සහ පවනි වේදනාවෙන් ඇඹරෙමින් නැගිට්ටාය. ඔවුන්ගේ දණහිස් සහ පියයුරු රතු වී තැළී තිබුණි. "ආහ්... ඌයි... මට කෙලින් හිටගන්න බැහැ අක්කේ..." පවනි කොඳුරමින් පියුමිගේ ඇඟේ එල්ලුණාය. "ආහ්... ආහ්..." පියුමිගේ මුවින් පිටවූයේ කෙඳිරිල්ලක් පමණි.
මේ අතර, ස්වාමිදුව සිය නිදන ඇඳුම පිටින්ම පහළට බැස ආවාය. ඇය පිටුපසින් නෙත්මි සහ සඳුනි හතරගාතෙන් බඩගාගෙන පැමිණියහ. ඔවුන් දෙදෙනාගේ දෑස් හැඬීම නිසා ඉදිමී තිබුණි.
"දැන් හතර දෙනාම පේළියට හිටගනිල්ලා!" ස්වාමිදුව අණ කළාය.
තට්ටය ගෑ, නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනා සාලය මැද පේළියට හිටගත්තාය. උදෑසන සීතල සුළඟ ඔවුන්ගේ නිරුවත් සිරුරු වෙලද්දී ඔවුන් වෙවුලන්නට විය.
"අද තොපේ රාජකාරිය... මේ මුළු මන්දිරයේම තියෙන වැසිකිළි පිරිසිදු කරන එක. හැබැයි අත්වලින් නෙවෙයි... තොපේ දිවවල්වලින්!"
"ස්වාමිදුව... අනේ... එපා... අපි ඕනෑම දෙයක් කරන්නම්..." සඳුනි හඬමින් බැගෑපත් වූවාය.
"කට වහපන්! උදේ කෑමට කලින් හැම වැසිකිළියක්ම දිස්නය දෙන්න ඕනේ. පියුමි සහ පවනි, උඹලා දෙන්නා සේවක වැසිකිළි පිරිසිදු කරපල්ලා. නෙත්මි සහ සඳුනි, උඹලා මගේ වැසිකිළිය පිරිසිදු කරන්න ඕනේ."
සොහොයුරියන් හතර දෙනාට නැවතත් වෙන් වීමට සිදු විය. පියුමි සහ පවනිව නැවතත් සේවකයන් භාරයට පත් කෙරුණි. "ආහ්... ඌයි... එපා..." පවනිගේ විලාපය සාලය පුරා දෝංකාර දුන්නේය.
"පටන් ගනිල්ලා! එක වැසිකිළියක හරි කුණු තිබුණොත්, අද දවසම උඹලව නිරුවතින් අව්වේ බැඳලා තියනවා!" ස්වාමිදුව ඔවුන්ගේ තට්ට හිස්වලට වේවැලෙන් පහරක් ගසමින් පැවසුවාය.
හතර දෙනාම දණගාගෙන තමන්ට නියමිත අපිරිසිදු වැසිකිළි වෙත ගමන් කළහ. 20 වියැති මේ තරුණියන්ට තම දිවෙන් වැසිකිළි පිරිසිදු කිරීමට සිදුවීම ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ ලැබූ අපිරිසිදුම සහ නින්දිතම අත්දැකීම විය. "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." ඔවුන්ගේ කෙඳිරිලි හඬවල් වැසිකිළි බිත්ති අතර සිර විය.
දඬුවම් අම්මා: වහල් මෙහෙවර
දහහත්වන කොටස: වහල් ආහාරය
වැසිකිළි පිරිසිදු කර අවසන් වූ පසු, පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම දැඩි අප්පිරියාවෙන් සහ වෙහෙසින් යුතුව කුස්සිය අසල බිම වැතිර සිටියහ. ඔවුන්ගේ දිවවල් සහ මුවවල් අතිශය අපිරිසිදු වී තිබුණි.
"දැන් උඹලට උදේ කෑම ලෑස්තියි. වරෙල්ලා මෙහාට!" ස්වාමිදුව කුස්සියේ සිට ගර්ජනා කළාය.
තට්ටය ගෑ, නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනා බඩගාගෙන ස්වාමිදුවගේ පය පාමුලට ගියහ. ස්වාමිදුව අතේ තිබුණේ විශාල බඳුනකි. ඇය එය බිම තැබුවාය. එහි තිබුණේ පෙර දින රාත්රියේ ඉතිරි වූ, නරක් වීමට ආසන්න වූ බත් සහ හොදි මිශ්රණයකි.
"මේක තමයි අද තොපේ කෑම. හැබැයි මේක පිඟන්වලට බෙදන්නේ නැහැ. උඹලා හතර දෙනාම එකිනෙකාගේ අත්ල මත තබාගෙන, බල්ලෝ වගේ ලෙවකන්න ඕනේ!"
"ස්වාමිදුව... අනේ... අපිට පිඟානක් දෙන්න... මේවා නරක් වෙලා..." සඳුනි හඬමින් අයැද සිටියාය.
"කට වහපන් වහලිය! වහල්ලුන්ට කොහේද පිඟන්? පියුමි, උඹ පවනිගේ අත්ල මතට කෑම බෙදපන්. පවනි, උඹ නෙත්මිගේ අත්ලට. හතර දෙනාම එකිනෙකාගේ අත්ල මත තියෙන කෑම ලෙවකන්න ඕනේ!"
ස්වාමිදුවගේ නියෝගය පරිදි, තට්ටය ගෑ සොහොයුරියන් හතර දෙනා එකිනෙකාගේ අත්ල මත නරක් වූ කෑම තබාගෙන ලෙවකන්නට වූහ.
"ආහ්... ඌයි... අප්පිරියයි ස්වාමිදුව... ආහ්..." පියුමිගේ මුවින් කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.
"ආහ්... ආහ්... ඌයි... රිදෙනවා... බඩත් දනවා වගේ..." පවනි සහ නෙත්මි හඬමින් ලෙවකන්නට වූහ.
"සද්ද කරන්න එපා! කෑදරකමට ලෙවකපල්ලා. එක බත් ඇටයක් හරි බිම වැටුණොත්, ඒකත් ලෙවකන්න වෙයි," ස්වාමිදුව ඔවුන්ගේ තට්ට හිස්වලට වේවැලෙන් තට්ටු කරමින් සිනාසුණාය.
ඔවුන්ගේ දෙනෙතින් වැගිරෙන කඳුළු අත්ල මත තිබූ කෑම සමඟ මිශ්ර විය. 20 වියැති මේ තරුණියන්ට බල්ලන් මෙන් බිම වැතිරී, නරක් වූ කෑම අනුන්ගේ අත්ලෙන් ලෙවකෑමට සිදුවීම ඔවුන්ගේ ආත්මය මුළුමනින්ම බිඳ දමා තිබුණි.
"ආහ්... ඌයි... ආහ්..." ඔවුන්ගේ කෙඳිරිලි හඬවල් කුස්සිය පුරා පැතිර ගියේය.
"දැන් කෑම ඉවර වුණාම, අර සේවකයන්ගේ රෙදි හෝදන්න ඕනේ. හැබැයි සබන් පාවිච්චි කරන්න බැහැ... තොපේ කඳුළුවලින් ඒ රෙදි තෙත් කරලා පිරිසිදු කරපල්ලා!" ස්වාමිදුව පවසා කුස්සියෙන් පිටව ගියාය.
දඬුවම් අම්මා: යළි නිවසට
දහඅටවන කොටස: කළු ඉරණමක නැවත පැමිණීම
සතියකට පසු, මන්දිරයේ ස්වාමිදුවගේ සුඛෝපභෝගී රථය නැවතත් පියුමිලාගේ පැරණි නිවස ඉදිරිපිට නතර විය. රථයේ පසුපස දොර විවෘත වූ අතර, එතැනින් බිමට ඇද වැටුණේ අඳුනාගත නොහැකි තරමට විනාශ වූ තරුණියන් හතර දෙනෙකි.
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... තවමත් නිරුවත්ය. ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් අව්වට පිලිස්සී රතු වී තිබුණි. ඇඟ පුරාම තැළීම් සහ සීරීම් ලකුණුය. ඔවුන් හතර දෙනාම බිම වැතිරී, දූවිලි මත දණගාමින් "ආහ්... ඌයි... අම්මේ..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාන්නට වූහ.
"මෙන්න තොපේ බඩු හතර! මුන් දැන් වැඩකට නැහැ. හැම වැසිකිළියක්ම පිරිසිදු කරලා මුන්ගේ දිවවල් තුවාල වෙලා. මට අලුත් වහල්ලු ඕනේ," ධනවත් කාන්තාව අම්මා ඉදිරියේ පවසා රථය පදවාගෙන ගියාය.
අම්මා වේවැලත් අතැතිව දොරකඩ සිටගෙන සිටියාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ අනුකම්පාවක් නොව, රුදුරු වෛරයකි.
"ආපහු ආවා නේද? වල්කම් කරලා විකුණන්න වුණ තොපිට මේ ගෙදරට එන්න ලැජ්ජාවක් නැද්ද?" අම්මා ගර්ජනා කරමින් පියුමිගේ තට්ට හිසට වේවැලෙන් පහරක් ගැසුවාය.
"ආහ්! ඌයි! අම්මේ... රිදෙනවා... අනේ අපිට ගේ ඇතුළට එන්න දෙන්න..." පියුමි හඬමින් අම්මාගේ කකුල් දෙක අල්ලා ගත්තාය.
"ගේ ඇතුළට? තොපි වගේ වල් ගෑණුන්ට මේ ගෙදර ඉඩක් නැහැ. දැන් හතර දෙනාම එක පේළියට, බල්ලෝ වගේ හතරගාතෙන් බඩගාගෙන ගිහින් අර ළිඳ අසල දණගහගන්න!"
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... තම පැරණි නිවසේ මිදුල දිගේ නිරුවතින් බඩගාන්නට වූහ. ළිඳ අසලට ගිය ඔවුන්ට මතක් වූයේ මේ සියල්ල ආරම්භ වූයේ ළිඳට නොගිය වරදට බවයි.
"දැන්... එකෙක් ළිඳ ඇතුළට බැහැලා වතුර කළ හතරක් උඩට එවන්න ඕනේ. අනිත් තුන්දෙනා ළිඳ වටේ නිරුවතින් දණගාමින් 'අපි වල් දුවලා' කියලා කෑගහන්න ඕනේ!" අම්මා ඊළඟ දඬුවම නියෝග කළාය.
පවනි ළිඳ ඇතුළට බැසීමට සූදානම් වූවාය. සීතල වතුර සහ කළුවර ඇයව බිය ගැන්වීය. "ආහ්... ඌයි... අම්මේ සීතලයි... මට බයයි..."
"බය වෙන්න දෙයක් නැහැ! බය වෙන්න ඕනේ වල්කම් කරද්දියි," අම්මා පවනිගේ නිරුවත් පිටට වේවැල් පහරවල් තුනක් එල්ල කළාය. "ආහ්! ආහ්! ඌයි!" පවනිගේ විලාපය ළිඳ ඇතුළේ දෝංකාර දුන්නේය.
මිදුලේ සිටි පියුමි, නෙත්මි සහ සඳුනි... තට්ටය ගෑ හිස් බිමට ඔබාගෙන, ළිඳ වටේ බඩගාමින් "ආහ්... ආහ්... අපි වල් දුවලා... අපි අම්මව රවට්ටපු වල් දුවලා..." යනුවෙන් විලාප දෙන්නට වූහ. ඔවුන්ගේ කෙඳිරිලි හඬවල් රාත්රී අහසට මුසු වෙද්දී, "දඬුවම් අම්මා" තම දියණියන්ගේ ඉරණම තීරණය කරමින් ළිඳ අසල සිටගත්තාය.
දඬුවම් අම්මා: පවුලේ නින්දිත පුනරාගමනය
දහනවවන කොටස: ළිඳ අසල නිරුවත් සේවය
අම්මා ළිඳ අසල මිටි බංකුවක වාඩි වූවාය. පවනි සීතල වතුර පිරුණු ළිඳේ පඩියක් මත නිරුවතින් වාඩි වී, බියෙන් ගැහෙමින් වතුර කළය පුරවා උඩට එසවූවාය. ඇගේ තට්ටය ගෑ හිස දිගේ වතුර බේරෙද්දී, ඇය "ආහ්... ආහ්... සීතලයි අම්මේ... ඌයි..." යනුවෙන් කෙඳිරිගෑවාය.
"සද්ද නැතුව කළය උඩට එවපන්!" අම්මා ගර්ජනා කළාය.
පියුමි, නෙත්මි සහ සඳුනි ළිඳ වටේ හතරගාතෙන් බඩගාමින් සිටියහ. අම්මා පියුමි අසලට ගොස් ඇගේ නිරුවත් පස්ස පැත්තට වේවැලෙන් මඳක් තට්ටු කළාය.
"පියුමි, උඹ තමයි මේ හැමදේටම මුල. දැන් පවනි උඩට එවන වතුර කළ හතරම උඹේ ඇඟට හලාගන්න ඕනේ. හැබැයි අත් දෙක පස්සට කරලා බැඳගෙන, දණගහගෙන ඉන්න ඕනේ. වතුර හලද්දී 'මම වල් අක්කා' කියලා කෑගහන්න ඕනේ!"
අම්මා රෙදි පටියකින් පියුමිගේ දෑත් පස්සට කර තදින් බැන්දාය. පියුමි ළිඳ අසල දණගසා ගත්තාය. පවනි පළමු වතුර කළය උඩට එසවූ විට, අම්මා එය පියුමිගේ තට්ට හිස සහ පියයුරු දිගේ හැලුවාය.
"ආහ්! ඌයි! සීතලයි අම්මේ... මම... මම වල් අක්කා... ආහ්..." පියුමිගේ සිරුර සීතලට ගැහෙන්නට විය. පියයුරු මතින් ගලා යන සීතල වතුර ඇගේ හුස්ම පවා නතර කරවන්නක් බඳු විය.
"දැන් නෙත්මි සහ සඳුනි... උඹලා දෙන්නා පියුමිගේ දෙපැත්තෙන් දණගහගෙන, පියුමිගේ ඇඟ දිගේ බේරෙන වතුර බිමට වැටෙන්න කලින් ලෙවකන්න ඕනේ. එක වතුර බින්දුවක්වත් බිම වැටෙන්න බැහැ!"
නෙත්මි සහ සඳුනි, තම අක්කාගේ නිරුවත්, තෙතබරිත් සිරුර අසලට මුහුණ ලං කළහ. ඔවුන් පියුමිගේ පියයුරු සහ බඩ දිගේ බේරෙන සීතල වතුර බින්දු ලෙවකන්නට වූහ.
"ආහ්... ආහ්... ඌයි... අක්කේ රිදෙනවා... සීතලයි..." ඔවුන්ගේ කෙඳිරිලි හඬවල් ළිඳ වටා ඇති නිහඬතාවය බිඳ දැමීය.
"ලෙවකාපල්ලා! තොපේ වල්කම හේදෙන්න මේ වතුර හොඳයි," අම්මා පවතිගෙන් ඊළඟ කළය ඉල්ලා ගත්තාය.
ළිඳ අසල මඳ අඳුරේ, තට්ටය ගෑ නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනා එකිනෙකාගේ සිරුරු මත දැවටෙමින්, සීතල වතුරෙන් තෙත් වෙමින්, අතිශය නින්දිත ඉරියව්වලින් දඬුවම් විඳිමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන විලාපයන් අසල්වැසි වතුවලට පවා ඇසෙන්නට විය.
දඬුවම් අම්මා: විනය පරීක්ෂාව
විසිවන කොටස: සාලය මැද ලිංගික විනය පරීක්ෂාව
ළිඳ අසල විඳි සීතල වතුර දඬුවමෙන් පසු, ගැහෙන සිරුරුවලින් යුත් තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනාව අම්මා ගේ ඇතුළට දක්කාගෙන ආවාය. සාලයේ මැද ඇති විදුලි බුබුළේ තද ආලෝකය ඔවුන්ගේ නිරුවත්, තෙතබරිත් සිරුරු මත වැටෙද්දී ඔවුන් ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරුණහ.
"දැන් හතර දෙනාම සාලේ මැද පේළියට දණගහගනිල්ලා! අත් දෙක ඔළුව උඩින් තියාගන්න," අම්මා අණ කළාය.
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... තම තට්ට හිස් මත දෑත් තබාගෙන, සීතලට ගැහෙමින් දණගසා ගත්හ. අම්මා කුස්සියට ගොස් නැවත පැමිණියේ දිගු ඉටිපන්දම් හතරක් සහ කුඩා සීනුවක් අතැතිවය.
"තොපේ ලිංගික විනය අද මම පරීක්ෂා කරනවා. වල්කම් කරපු තොපේ ඇඟවල්වලට දැන් මම කියන දේ දරාගන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනේ," අම්මා රුදුරු සිනහවකින් පැවසුවාය.
ඇය ඉටිපන්දම් හතරම දල්වා, ඔවුන් හතර දෙනාගේ පියයුරු අසලින් බිම තැබුවාය. "දැන්... එකෙක්වත් හෙල්ලෙන්න බැහැ. මම සීනුව ගහන වාරයක් පාසා, උඹලා හතර දෙනාම එකිනෙකාගේ පියයුරු මිරිකන්න ඕනේ. හැබැයි මූණේ කිසිම සරාගී හැඟීමක් එන්න බැහැ. ආසාවෙන් කෙඳිරිගෑවොත්, මම මේ රත් වෙච්ච ඉටි උඹලගේ මෑ ඇට උඩට හලනවා!"
ටිං... අම්මා සීනුව නාද කළාය.
පියුමි තම අත් දෙකෙන් පවනිගේ පියයුරු තදින් මිරිකන්නට විය. පවනි නෙත්මිගේත්, නෙත්මි සඳුනිගේත් පියයුරු මිරිකන්නට වූහ.
"ආහ්... ඌයි... අම්මේ... රිදෙනවා..." පියුමිගේ මුවින් වේදනාකාරී කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.
"රිදෙනවා විතරක් නෙවෙයි, විනය තියෙන්න ඕනේ! කෙඳිරිගාද්දී වල් හැඟීමක් ආවොත් බලාගමු," අම්මා ඔවුන් මැදින් ඇවිද යමින් පවනිගේ තට්ට හිසට වේවැලෙන් තට්ටු කළාය. "පවනි, උඹ අක්කාගේ මූණ දිහා බලාගෙන හයියෙන් මිරිකපන්. බලමු උඹේ විනය!"
"ඌයි! ආහ්... ආහ්..." පවනිගේ දෑත් පියුමිගේ පියයුරු මත තද වෙද්දී පියුමි දෑස් තද කරගත්තාය.
"දැන්... මීළඟ පරීක්ෂණය," අම්මා රත් වූ ඉටිපන්දම අතට ගත්තාය. ඇය නෙත්මිගේ කකුල් දෙක පළල් කර, ඇගේ මෑ ඇටය අසලට ඉටිපන්දම ලං කළාය. "නෙත්මි, දැන් උඹ සඳුනිගේ මෑ ඇටේ ලෙවකන්න ඕනේ. හැබැයි සඳුනි... උඹේ ඇඟේ කිසිම ගැස්මක්, කිසිම කෙඳිරිල්ලක් ඇහෙන්න බැහැ. හෙල්ලුණොත් මේ රත් වෙච්ච ඉටි බින්දුව උඹේ ඇඟට වැටෙනවා."
නෙත්මි වෙවුලන මුවින් තම බාල සොහොයුරියගේ ලිංගික අවයව ස්පර්ශ කරමින් ලෙවකන්නට වූවාය. සඳුනි තම දෙතොල් තද කරගෙන, හුස්ම හිර කරගෙන, වේදනාව සහ ලැජ්ජාව දරා සිටියාය.
"ආහ්... ඌයි..." සඳුනිගේ මුවින් නොදැනුවත්වම කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.
ක්ශණයකින් අම්මා රත් වූ ඉටි බින්දුවක් සඳුනිගේ පියයුරක් මතට හලා දැමුවාය.
"ආහ්!!! රිදෙනවා අම්මේ... පිච්චෙනවා... ඌයි... ඌයි..." සඳුනි විලාප දෙමින් බිම පෙරළුණාය.
"දණගහපන් වල් ගෑණි! විනයක් නැතිව උඹලට මේ ගෙදර ඉන්න බැහැ," අම්මා වේවැලෙන් ඇයට පහර දෙන්නට විය.
සාලය මැද, තට්ටය ගෑ නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනා ලිංගික වධ බන්ධන සහ වේදනාව අතර පොරබදමින්, තම මව ඉදිරියේ අන්ත අසරණව සිටියහ. ඔවුන්ගේ "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන විලාපයන් නිවස පුරාම දෝංකාර දුන්නේය.
දඬුවම් අම්මා: අවසාන බන්ධනය
විසිඑක්වන කොටස: වහල් නින්ද
සාලය මැද විඳි දරුණු විනය පරීක්ෂාවෙන් පසු, තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනාම ශාරීරිකවත් මානසිකවත් වැටී සිටියහ. ඔවුන්ගේ සිරුරු මත ඉටි බින්දු වේළී තිබුණි. අම්මා කුස්සියට ගොස් පරණ රෙදි පටි සහ ශක්තිමත් ලණුවක් රැගෙන ආවාය.
"දැන් හතර දෙනාම එකිනෙකාට මුහුණ ලා, තදින් වැළඳගෙන සාලේ මැද බිම වැතිරෙන්න!" අම්මාගේ අණ දරුණු විය.
පියුමි සහ පවනි එකිනෙකාව තදින් වැළඳගත් අතර, නෙත්මි සහ සඳුනි ඔවුන් දෙදෙනාගේ දෙපැත්තෙන් තදින් ඇලී සිටියහ. හතර දෙනාගේම නිරුවත් සිරුරු එකිනෙකාට තද වී තිබුණි.
"දැන් මම තොපේ වල්කම් ඉවර කරන්න, තොපි හතර දෙනාම එක මිටියට බඳිනවා. හෙට එළිය වැටෙනකම් හෙල්ලෙන්නවත්, ඇඟවල් වෙන් කරන්නවත් බැහැ!"
අම්මා ලණුව ගෙන ඔවුන්ගේ ඉණ වටා සහ කකුල් වටා තදින් වෙළන්නට වූවාය. පියුමිගේ පියයුරු පවනිගේ සිරුරටත්, නෙත්මිගේ සහ සඳුනිගේ සිරුරු ඔවුන්ගේ පිටිපසටත් තද වන සේ අම්මා ලණුව ඇද්දාය.
"ආහ්... ඌයි... අම්මේ හුස්ම ගන්න බැහැ... රිදෙනවා... ලණුව තද වැඩියි..." සඳුනි වේදනාවෙන් කෙඳිරිගෑවාය.
"රිදෙන්න තමයි බැන්දේ! තොපේ ඇඟවල්වලට සනීපෙ වැඩි වෙලයි වල්කම් කළේ," අම්මා ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් හතරම එකට ලං වන සේ රෙදි පටියකින් තද කර බැන්දාය. "දැන් ඔහොමම නිදියපල්ලා! එකෙක් හරි ලණුව බුරුල් කරන්න හැදුවොත්, හෙට උදේට මම මුළු ගමටම පේන්න තොපිව තාප්පේ බඳිනවා."
සාලයේ ලාම්පුව නිවා දැමූ අම්මා තම කාමරයට ගියාය. සාලය පුරා රජ කළේ මරණීය නිශ්ශබ්දතාවයකි. තට්ටය ගෑ නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනා එකිනෙකාට තද වී, හුස්ම ගැනීමට පවා අපහසු වන සේ බැඳී සිටියහ.
"අක්කේ... මට ගොඩක් රිදෙනවා... ආහ්... ආහ්..." පවනි පියුමිගේ කනට කොඳුරා පැවසුවාය.
"ඉවසපන් නංගී... ඌයි... මගේ අත් හිරිවැටිලා... ආහ්..." පියුමිගේ මුවින් වේදනාකාරී කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.
සීතල පොළොව මත, එකම මිටියකට බැඳුණු නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනාගේ "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන කෙඳිරිලි හඬවල් රාත්රිය පුරාම සාලය මැද දෝංකාර දුන්නේය. ඔවුන්ගේ දහඩිය සහ කඳුළු එකිනෙකාගේ සිරුරු මත තැවරී තිබුණි. "දඬුවම් අම්මා" තම දියණියන්ගේ ලිංගික නිදහස සහ අභිමානය එලෙස ලණුවලින් සිර කර දමා තිබුණි.
දඬුවම් අම්මා: උදෑසන විනය
විසිදෙවන කොටස: පැය දෙකේ මෑ ඇට පරීක්ෂාව
අලුයම පහ වෙද්දී සාලයේ ලාම්පුව දැල්වුණි. ලණුවලින් එකට වෙලී, සීතල පොළොව මත නිරුවතින් වැතිර සිටි තට්ටය ගෑ සොහොයුරියන් හතර දෙනා බියෙන් ඇස් හැරියහ. අම්මා ඔවුන් අසලට පැමිණියේ අතේ තිබූ ලණුව ලිහා දමමිනි.
"දැන් ඇති නිදාගත්තා! හැමෝම නැගිටපල්ලා!" අම්මා ගර්ජනා කළාය.
ලණු ලිහා දැමූ පසු පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි වේදනාවෙන් ඇඹරෙමින් එකිනෙකාගෙන් වෙන් වූහ. ලණුවල පාරවල් ඔවුන්ගේ නිරුවත් සිරුරු මත රතු වී ඇඳී තිබුණි. "ආහ්... ඌයි... මගේ ඇඟ හිරිවැටිලා... ආහ්..." පියුමිගේ මුවින් කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.
"කෙඳිරිගාන්න එපා! දැන් තොපේ උදෑසන රාජකාරිය පටන් ගන්නවා. මම මේ හෝල් එකේ තියෙන ඔරලෝසුව පැය දෙකකට සෙට් කරනවා. ඒ පැය දෙක පුරාම තොපි හතර දෙනාට නිදහසක් නැහැ," අම්මා ඔරලෝසුව දෙස බලමින් පැවසුවාය.
ඇය ඔවුන් හතර දෙනාව සාලය මැද වෘත්තාකාරව දණගස්වා ගත්තාය.
"පියුමි, උඹ පවනිගේ මෑ ඇටේ ලෙවකන්න ඕනේ. පවනි, උඹ නෙත්මිගේ. නෙත්මි, උඹ සඳුනිගේ. සඳුනි, උඹ ආපහු පියුමිගේ. එකෙක්වත් නතර කරන්න බැහැ. පැය දෙකක් යනකම් තොපේ දිවවල් ක්රියාත්මක වෙන්න ඕනේ. හැබැයි මම කලින් කිව්වා වගේ... කිසිම සරාගී හැඟීමක් මූණේ පෙන්නන්න බැහැ. පෙන්නුවොත් මේ වේවැලෙන් මම මෑ ඇටේටම පාරක් දෙනවා!"
ඔරලෝසුවේ 'ටික් ටික්' ශබ්දයත් සමඟ මේ නින්දිත "මෑ ඇට සෙල්ලම" ආරම්භ විය. 20 වියැති තරුණියන් හතර දෙනා, තට්ට හිස් බිමට හරවාගෙන, තම සහෝදරියන්ගේ ලිංගික අවයව ස්පර්ශ කරමින් ලෙවකන්නට වූහ.
"ආහ්... ඌයි... අම්මේ රිදෙනවා... දිව රිදෙනවා..." පවනි හඬමින් පැවසුවාය.
"කට වහපන්! දිව විතරක් පාවිච්චි කරපන්!" අම්මා ඇගේ පස්ස පැත්තට වේවැලෙන් තට්ටු කළාය.
විනාඩි තිහක්... පැයක්... ගත වෙද්දී ඔවුන්ගේ හනු සහ දිවවල් වේදනාවෙන් හිරිවැටෙන්නට විය. ලැජ්ජාව සහ අප්පිරියාව දරාගෙන, තම මව ඉදිරියේ මෙලෙස හැසිරීම ඔවුන්ගේ ආත්මය සුණු විසුණු කළේය.
"ආහ්... ආහ්... ඌයි... ආහ්..." ඔවුන්ගේ මුවින් පිටවූයේ අතිශය අසරණ කෙඳිරිලි හඬවල්ය. නිරුවත් සිරුරු දහඩියෙන් සහ කඳුළුවලින් තෙත් වී තිබුණි.
"තව පැයක් තියෙනවා! එකෙක්වත් දිව නතර කරන්න එපා. වේගය වැඩි කරපල්ලා!" අම්මා ඔරලෝසුව පෙන්වමින් උමතුවෙන් මෙන් පැවසුවාය.
සාලය මැද, තට්ටය ගෑ නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනා තම ලිංගික ගෞරවය අතුගා දමමින්, අම්මාගේ දැඩි විනය හමුවේ මේ නින්දිත වධය පැය දෙකක් පුරාම විඳිමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන විලාපයන් උදෑසන නිශ්ශබ්දතාවය බිඳ දැමීය.
දඬුවම් අම්මා: සරම් දඬුවම
විසිතුන්වන කොටස: අවසාන අවමානය - එකම සරම
පැය දෙකක දරුණු "මෑ ඇට පරීක්ෂාවෙන්" පසු පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම සාලය මැද පණ නැති වී ඇද වැටුණහ. ඔවුන්ගේ මුවවල් සහ දිවවල් වේදනාවෙන් හිරිවැටී තිබුණි. තට්ටය ගෑ හිස්වලින් දහඩිය බිංදු බිමට වැගිරුණි.
"දැන් නැගිටපල්ලා! තොපේ වල්කම හේදෙන්න තව එක දෙයක් කරන්න තියෙනවා," අම්මා කාමරයෙන් පරණ පිරිමි සරමක් රැගෙන ආවාය.
එය විශාල සරමකි. අම්මා එය දිග හැර සාලය මැද තැබුවාය. "දැන් හතර දෙනාම මේ එක සරම ඇතුළට බහින්න ඕනේ. අද දවසම තොපි හතර දෙනාට තියෙන්නේ මේ එකම ඇඳුම විතරයි!"
නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනා බියෙන් සහ ලැජ්ජාවෙන් එකිනෙකා දෙස බැලූහ. ඔවුන් හතර දෙනාම එකම සරම ඇතුළට රිංගා ගත්හ. සරම ඇතුළේ ඔවුන්ගේ නිරුවත් සිරුරු එකිනෙකාට තදින් ඇලී තිබුණි. පියුමිගේ පියයුරු පවනිගේ පිටටත්, නෙත්මි සහ සඳුනි ඔවුන් දෙදෙනාගේ දෙපැත්තටත් තද විය.
"දැන් සරමේ උඩ වාටිය හතර දෙනාම එකතුවෙලා පපුවට උඩින් තද කරලා අල්ලගන්න. අත් දෙක සරම ඇතුළෙම තියෙන්න ඕනේ. හැබැයි අත් නිකන් තියන්න බැහැ. පියුමි පවනිගේ මෑ ඇටේ අල්ලගන්න ඕනේ, පවනි නෙත්මිගේ... ඔහොම පේළියට හැමෝම එකිනෙකාගේ රහස් අවයව අත්වලින් තද කරගෙන ඉන්න ඕනේ!"
අම්මා සරමේ ඉණ වටා ලණුවක් දමා තදින් බැන්දාය. දැන් ඔවුන් හතර දෙනාට වෙන් විය නොහැක. එකම සරම ඇතුළේ හිර වී, එකිනෙකාගේ නිරුවත් අවයව අතින් අල්ලාගෙන සිටීමට ඔවුන්ට සිදු විය.
"ආහ්... ඌයි... අම්මේ හුස්ම ගන්න බැහැ... සරම හිර වැඩියි..." සඳුනි කෙඳිරිගෑවාය.
"කට වහපන්! දැන් ඔහොමම බඩගාගෙන ගිහින් කුස්සියේ වැඩ කරපල්ලා. හතර දෙනාම එකටමයි හෙල්ලෙන්න ඕනේ. සරම ඇතුළේ තොපේ අත් හෙල්ලෙනවා මට පේන්න ඕනේ!"
සරම ඇතුළේ සිටින ඔවුන්ගේ දෑත් ක්රියාත්මක වන විට සරම පිටතින් සෙලවෙන්නට විය. 20 වියැති තරුණියන් හතර දෙනෙකු තට්ට හිස් ඇතිව, එකම සරමක් ඇතුළේ හිර වී, අතිශය නින්දිත ලෙස එකිනෙකා ස්පර්ශ කරමින් කුස්සිය දෙසට බඩගාන්නට වූහ.
"ආහ්... ආහ්... ඌයි... රිදෙනවා... අක්කේ අත හරින්න එපා අම්මා දකියි... ආහ්..." ඔවුන්ගේ රහසිගත කෙඳිරිලි හඬවල් සරම ඇතුළෙන් පිටතට ඇසුණි.
අම්මා වේවැලත් අතැතිව ඔවුන් පසුපසින් ගියාය. "වේගයෙන් පලියල්ලා! එකෙක් හරි සරම ඇතුළේ අත හැරියොත්, මම සරමට උඩින් වේවැල් පාරවල් දහයක් දෙනවා!"
දඬුවම් අම්මා: අවසාන පරිච්ඡේදය - බන්ධනයෙන් උපන් ආදරය
විසිහතරවන කොටස: රහස්ය අනුරාගය සහ නිදහස
එකම සරම ඇතුළේ හිර වී, තට්ටය ගෑ නිරුවත් සිරුරු එකිනෙකාට තද වී තිබියදී, පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාට අලුත් හැඟීමක් දැනෙන්නට විය. අම්මාගේ දරුණු වධ බන්ධන සහ නින්දාවන් හමුවේ ඔවුන්ගේ හදවත් බිඳී තිබුණත්, ඒ රළු සරම ඇතුළේ ඇති වූ උණුසුම ඔවුන්ව එකිනෙකාට සමීප කළේය.
අම්මාගේ නියෝගය පරිදි එකිනෙකාගේ මෑ ඇට අතින් පිරිමදිමින් සිටියදී, එය තවදුරටත් දඬුවමක් ලෙස ඔවුන්ට නොදැනුණි. පියුමි පවනිගේ දෑස් දෙස බැලුවේ දැඩි සෙනෙහසකිනි. පවනිගේ මුවින් පිටවූ "ආහ්... ඌයි..." යන කෙඳිරිලි හඬ වේදනාවෙන් මිදී සතුටක් දෙසට හැරෙමින් තිබුණි.
"නංගී... රිදෙනවද?" පියුමි සරම ඇතුළෙන් රහසින් ඇසුවාය.
"නැහැ අක්කේ... දැන් මට රිදෙන්නේ නැහැ... මට ඔයාව දැනෙනවා..." පවනිගේ හඬෙහි අමුතුම සරාගී බවක් ගැබ් වී තිබුණි.
ඔවුන් හතර දෙනාම තමන්ටම ලිංගිකව ආදරය කරන්නට පටන් ගත්හ. අම්මා සිතුවේ ඔවුන්ව නින්දාවට පත් කර විනාශ කරන්නටය. නමුත් සිදු වූයේ අනෙකකි; ඔවුන් හතර දෙනා එකම ආත්මයක් මෙන් බද්ධ විය. සරම ඇතුළේ සිදුවන ඒ රහසිගත ස්පර්ශයන් දැන් ඔවුන්ට සැනසීමක් විය.
සති කිහිපයකට පසු, අනපේක්ෂිත ලෙස අම්මාට විදෙස්ගත වීමට අවස්ථාවක් ලැබුණි. ඇය තම දැඩි විනය නීති පද්ධතිය ඔවුන් මත පටවා, තට්ටය ගෑ හිස් සහිතව සහ නිරුවතින්ම නිවස තුළ සිර කර දමා පිටත්ව ගියාය.
"මම එනකම් මේ සරම ඇතුළෙන්ම හිටපල්ලා! එකෙක්වත් වෙන් වෙන්න බැහැ," අම්මා අවසන් වරට ගර්ජනා කර නිවසින් පිටව ගියාය.
මහ දොර වැසී, නිවස තුළ නිහඬතාවය රජ කරද්දී, පියුමි සෙමින් සරමේ ලණුව ලිහා දැමුවාය. හතර දෙනාම සරමෙන් මිදී, තට්ට හිස් ඇතිව නිරුවතින්ම සාලය මැද සිටගත්තාය. නමුත් ඔවුන් දැන් බියෙන් පසුතැවෙන දියණියන් නොවේ.
"දැන් අපිට කවුරුත් නැහැ... අපිට ඉන්නේ අපි විතරයි," පියුමි සඳුනිව සහ නෙත්මිව වැළඳගත්තාය.
නිවස තුළ කිසිදු ඇඳුමක් නොතිබූ බැවින්, ඔවුන් දිගටම නිරුවතින් සිටීමට තීරණය කළහ. අම්මා දුන් දඬුවම් ඔවුන් දැන් එකිනෙකාට ආදරය කරන ක්රම ලෙස පාවිච්චි කරන්නට විය. සාලය මැද වැතිරී, එකිනෙකාගේ සිරුරු ස්පර්ශ කරමින්, "ආහ්... ආහ්... ඌයි..." යන කෙඳිරිලි හඬවල් දැන් පිටවූයේ වේදනාවෙන් නොව, අසීමිත ලිංගික නිදහසකිනි.
පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි... ඒ තට්ටය ගෑ සොහොයුරියන් හතර දෙනා, තම මව දුන් දඬුවම් ආයුධ කරගනිමින්, ලෝකයෙන් වෙන් වූ රහස්ය පාරාදීසයක තමන්ගේම අනුරාගී ලෝකයක් ගොඩනඟා ගත්හ. අම්මා නැති ඒ නිවස තුළ, ඔවුන් හතර දෙනා සදාකාලිකවම එකිනෙකාගේ වහල්ලු සහ පෙම්වතියන් බවට පත් වූහ.
දඬුවම් අම්මා: අනුරාගී හුදෙකලාව
විසිපස්වන කොටස: අම්මා නැති නිවසේ අලුත් නීති
මහ දොර වැසී අම්මා පිටත්ව ගොස් පැය කිහිපයක් ගත විය. නිවස පුරා රජ කළේ මරණීය නිශ්ශබ්දතාවයකි. පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම සාලය මැද තවමත් අර රළු සරම ඇතුළේ හිර වී සිටියහ. අම්මා නැති බව දැනුණත්, ඇය වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඔවුන්ගේ මනසට කැවූ බිය නිසා ඔවුන් සෙලවෙන්නට පවා බිය වූහ.
"අක්කේ... අම්මා ගියා නේද?" සඳුනි හීන් හඬින් ඇසුවාය.
පියුමි සෙමින් සරමේ ගැටය ලිහා දැමුවාය. රළු රෙද්ද බිමට වැටෙද්දී, තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනාගේ සිරුරු එකිනෙකාගෙන් වෙන් විය. සාලයේ විදුලි ආලෝකය යට ඔවුන්ගේ නිරුවත් දේහයන් දිස්නය දුන්නේය.
"ඔව් නංගී... දැන් මේ ගෙදර ඉන්නේ අපි විතරයි," පියුමි ගැඹුරු හුස්මක් ගනිමින් පැවසුවාය.
නෙත්මි තම තට්ට හිස අතගා බැලුවාය. "අපිට දැන් ඇඳුම් නැහැ අක්කේ... අම්මා ඔක්කොම පුච්චලා දැම්මා. අපි කොහොමද මෙහෙම ඉන්නේ?"
පවනි නෙත්මි අසලට ගොස් ඇගේ නිරුවත් උරහිස වටා අතක් යැව්වාය. අම්මා දුන් දඬුවම් නිසා ඔවුන් අතර තිබූ සහෝදර ප්රේමය දැන් අමුතුම ආකාරයේ ලිංගික ආකර්ෂණයක් බවට පත් වී තිබුණි. "ඇයි නෙත්මි... ඇඳුම් මොකටද? අපිට අපිව පේන එක හොඳයි නේද?"
පවනිගේ දෑත් සෙමින් නෙත්මිගේ පියයුරු මත නතර විය. නෙත්මිගේ මුවින් නොදැනුවත්වම "ආහ්... ඌයි..." යන කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය. එය මීට පෙර පිටවූයේ වේදනාවෙනි, නමුත් දැන් එහි තිබුණේ සුවදායක හැඟීමකි.
"දැන් අපි අලුත් නීතියක් දාගමු," පියුමි සාලය මැද අණ පසිඳලන්නියක් මෙන් සිටගත්තාය. "අම්මා එනකම් අපි මේ ගෙදර ඉන්නේ නිරුවතින්. අපි හතර දෙනාම එකිනෙකාගේ වහල්ලු. අම්මා අපිට උගන්නපු හැම දේම... අපි දැන් සතුට වෙනුවෙන් කරමු."
සඳුනි බියෙන් මෙන් පියුමි දෙස බැලුවාය. "අක්කේ... එතකොට අර මෑ ඇට පරීක්ෂාව?"
"ඒකත් කරමු නංගී... හැබැයි අද ඉඳන් ඒක දඬුවමක් නෙවෙයි, ආදරය පෙන්වන ක්රමයක්," පියුමි සඳුනිව තමා අසලට ඇදගෙන ඇගේ තට්ට හිස සිපගත්තාය.
එදින රාත්රියේ ඔවුන් හතර දෙනා සාලය මැද සුවපහසු ලෙස වැතිරී, අම්මා තහනම් කළ සියලු දේ අත්හදා බලන්නට වූහ. පියුමි සහ පවනි එකිනෙකා වැළඳගෙන "ආහ්... ආහ්..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාද්දී, නෙත්මි සහ සඳුනි ඔවුන්ගේ පාමුල වැතිරී අනුරාගී සුවය විඳින්නට වූහ.
විසිහයවන කොටස: අනියම් පෙම්වතාගේ පැමිණීම
අම්මා ගොස් දින තුනක් ගත විය. සොහොයුරියන් හතර දෙනා නිවස තුළ නිරුවතින්, තමන්ගේම අනුරාගී ලෝකයක හුදෙකලා වී සිටියහ. හදිසියේම නිවසේ පිටුපස දොරට තට්ටු කරන හඬක් ඇසුණි.
පියුමි බියෙන් තැතිගෙන නිරුවතින්ම දොර අසලට ගියාය. වීදුරුවෙන් එබී බලද්දී ඇය දුටුවේ තම අනියම් පෙම්වතාවයි.
"පියුමි! දොර ඇරපන්... මම ආවේ උඹව බේරගන්න!" ඔහු කොඳුරමින් පැවසුවේය.
පියුමි දොර විවෘත කළාය. ඇයව නිරුවතින් සහ තට්ටය ගෑ හිසකින් යුතුව දකිද්දී පෙම්වතා අන්දුන්කුන්දුන් විය. "දෙයියනේ... මොකක්ද මේ උඹට වෙලා තියෙන්නේ?"
ඔහු ඇතුළට පැමිණි විට සාලය මැද නිරුවතින් සිටින පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනිව දැක ඔහු තවදුරටත් පුදුමයට පත් විය. නමුත් පියුමිගේ දෑස්වල තිබුණේ ඔහු බලාපොරොත්තු වූ ආදරය නොවේ.
"ඇයි ආවේ?" පියුමි ඇසුවේ රළු ලෙසය.
"මම ආවේ උඹලව මේ අපායෙන් බේරගන්න. මම දන්නවා අම්මා කරපු දේ," ඔහු ඇගේ නිරුවත් සිරුර ස්පර්ශ කිරීමට උත්සාහ කළේය.
"නැහැ... අපිට උදව් ඕනේ නැහැ," පියුමි ඔහුගේ අත ගසා දැමුවාය. "අම්මා අපිට දුන්න දඬුවම් නිසා අපි දැනගත්තා අපිට ඇත්තටම ආදරේ කවුද කියලා. මට දැන් පිරිමි ඕනේ නැහැ. මට මගේ නංගිලා ඉන්නවා."
පවනි සහ නෙත්මි සෙමින් ඔහු වටකර ගත්හ. තට්ටය ගෑ හිස් සහිත නිරුවත් තරුණියන් හතර දෙනෙකු තමන් දෙස රුදුරු ලෙස බලා සිටිනු දැක ඔහු බිය විය.
"දැන් පලයන් මෙහෙන්! නැත්නම් අම්මා අපිට උගන්නපු දඬුවම් උඹට දෙන්න අපිට සිද්ධ වෙයි," සඳුනි වේවැල අතට ගනිමින් පැවසුවාය.
පෙම්වතා බියෙන් පලා ගියේය. පියුමි දොර වසා දමා තම සොහොයුරියන් දෙස බලා සිනාසුණාය. "අද ඉඳන් අපේ ලෝකෙට පිරිමි එන්නේ නැහැ. අපි හතර දෙනා විතරයි."
ඔවුන් හතර දෙනා නැවතත් සාලය මැද වැතිරී, "ආහ්... ආහ්... ඌයි..." යන කෙඳිරිලි හඬින් නිවස පුරවන්නට වූහ. අම්මාගේ දඬුවම්වලින් උපන් ඒ අසාමාන්ය බන්ධනය දැන් ඔවුන්ගේ ජීවිතය වී හමාරය.දඬුවම් අම්මා: ස්වාධීනත්වයේ පළමු දවස
විසිහත්වන කොටස: භූමිකාවන් මාරු වීම
අම්මා පිටත්ව ගොස් ගෙවුණු පළමු පැය කිහිපය තුළ නිවස පුරා රජ කළේ අමුතුම නිහඬතාවයකි. පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම තවමත් සාලය මැද නිරුවතින්, තට්ට හිස් ඇතිව එකිනෙකා දෙස බලා සිටියහ. අම්මාගේ පීඩනය නැති වුවත්, ඔවුන්ගේ සිරුරුවල තවමත් තිබුණේ ඇය දුන් දඬුවම්වල වේදනාවයි.
"අක්කේ... අම්මා දැන් නැහැ. අපිට ඕන දෙයක් කරන්න පුළුවන් නේද?" සඳුනි සෙමින් ඇසුවාය.
පියුමි තම අතට අම්මා පාවිච්චි කළ වේවැල ගත්තාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ අමුතුම දීප්තියකි. "ඔව් නංගී. අද ඉඳන් අපි අපේම නීති හදාගමු. අම්මා අපිට දුන්න හැම දඬුවමක්ම අපි දැන් ආදරයෙන් කරමු. හැබැයි අද මම තමයි ඔයාලගේ 'අම්මා' (ස්වාමිදුව)."
පියුමිගේ ඒ අණ කිරීම හමුවේ අනෙක් තිදෙනාට දැනුණේ බියක් නොව, අමුතුම සරාගී හැඟීමකි. ඔවුන් හතර දෙනාම සාලය මැද දණගා ගත්හ.
"පවනි, නෙත්මි, සඳුනි... පේළියට හතරගාතෙන් ඉන්න!" පියුමි අණ කළාය.
20 වියැති තට්ටය ගෑ නිරුවත් තරුණියන් තිදෙනා පියුමි ඉදිරියේ බල්ලන් මෙන් හතරගාතෙන් සිටගත්හ. පියුමි ඔවුන් මැදින් සක්මන් කරමින්, වේවැලෙන් ඔවුන්ගේ නිරුවත් පස්ස පැතිවලට මඳක් තට්ටු කළාය.
"ආහ්... ඌයි... අක්කේ... රිදෙනවා..." පවනි කෙඳිරිගෑවාය.
"රිදෙන්න තමයි කරන්නේ. දැන් පවනි, උඹ සඳුනිගේ මෑ ඇටේ ලෙවකන්න පටන් ගනින්. නෙත්මි, උඹ මගේ කකුල් දෙක ලෙවකන්න ඕනේ," පියුමි පුටුවක වාඩි වී තම නිරුවත් පාද ඉදිරියට දික් කළාය.
අම්මාගේ දරුණු දඬුවම් දැන් ඔවුන්ගේ සෙල්ලමක් බවට පත් විය. නෙත්මි පියුමිගේ පාද ලෙවකද්දී, පවනි සහ සඳුනි එකිනෙකාගේ රහස් ප්රදේශ ස්පර්ශ කරමින් "ආහ්... ආහ්... ඌයි..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාන්නට වූහ. වේදනාවෙන් තොරව, නිදහසේ කරනු ලබන මේ ක්රියාවන් ඔවුන්ට අතිශය සුවදායක විය.
"දැන්... මෑ ඇට සෙල්ලම පටන් ගමු," පියුමි සිනාසෙමින් පැවසුවාය. "මම දිනන කෙනාට විතරයි අද රෑට ඇඳේ නිදාගන්න දෙන්නේ. අනිත් දෙන්නා සාලේ පොළොවේ දණගාගෙන ඉන්න ඕනේ."
මුළු දවසම ඔවුන් ගත කළේ මෙලෙස එකිනෙකාට දඬුවම් පමුණුවමිනි. පියුමි අණ කළ විට පවනි සහ නෙත්මි එකිනෙකාගේ පියයුරු මිරිකමින් "ආහ්... ඌයි... රිදෙනවා..." යැයි විලාප දුන්හ. ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් එකිනෙක ගැටෙද්දී, නිරුවත් සිරුරු දහඩියෙන් තෙත් වී එකට ඇලෙද්දී, ඔවුන්ට දැනුණේ මීට පෙර කිසිදාක නොදැනුණු නිදහසකි.
සවස උදා විය. ඔවුන් හතර දෙනාම අතිශය වෙහෙසට පත්ව සාලය මැද ගොඩ ගැසී වැතිර සිටියහ. "අක්කේ... මට දැන් ඇත්තටම ආසයි ඔයා දඬුවම් කරනවට," සඳුනි පියුමිගේ පියයුරු මත හිස තබාගෙන පැවසුවාය.
"අපිට අපි විතරයි නංගී. අම්මා එනකම් අපි මේ වගේම ඉමු," පියුමි ඔවුන් සියලු දෙනාවම තම දෑතට මැදි කරගත්තාය.
අම්මා නැති ඒ පළමු දිනයේදීම, ඔවුන්ගේ නිවස ලෝකයෙන් වෙන් වූ අතිශය රහසිගත, අනුරාගී වහල් නිවසක් බවට පත් වී තිබුණි. 20 වියැති සොහොයුරියන් හතර දෙනා, තට්ට හිස් ඇතිව නිරුවතින්ම, එකිනෙකාගේ වේදනාව සහ සතුට බෙදාගනිමින් ඒ රාත්රිය ගත කළහ.
දඬුවම් අම්මා: ස්වාධීනත්වයේ දෙවන දිනය
විසිඅටවන කොටස: අලුත් දඬුවම් සහ ලිංගික වහල්භාවය
දෙවන දිනය උදා වන විට, පියුමි තම නංගිලා තිදෙනා කෙරෙහි සම්පූර්ණ ආධිපත්යය පතුරුවා තිබුණි. අම්මාගේ දරුණු විනය දැන් පියුමිගේ අතේ අලුත් මුහුණුවරක් ගෙන තිබුණි. ඇය සොයාගත් "අලුත් දඬුවම් ක්රම" නින්දාව සහ අනුරාගය අතර දෝලනය විය.
"අද උදේ කෑමට කලින් තොපි තුන්දෙනාට අලුත් දඬුවමක් තියෙනවා," පියුමි සාලය මැද සිටගෙන අණ කළාය. "අද දවසේ මගේ 'මලපහ බාල්දිය' (Human Toilet) වෙන්න ඕනේ සඳුනි!"
සඳුනි බියෙන් සහ අමුතු කුතුහලයකින් පියුමි දෙස බැලුවාය. "අක්කේ... ඒ කිව්වේ?"
"ඒ කිව්වේ, මට ඕන වෙලාවක උඹේ කට පාවිච්චි කරන්න ඕනේ කියන එකයි. දැන් සඳුනි, උඹ බිම උඩුබැලි අතට දිගා වෙලා කට ඇරගෙන ඉන්න. පවනි සහ නෙත්මි... උඹලා දෙන්නා සඳුනිගේ අත් දෙකයි කකුල් දෙකයි තද කරලා අල්ලගන්න. මම කියනකම් සඳුනිට හෙල්ලෙන්නවත්, කට වහන්නවත් බැහැ!"
තට්ටය ගෑ නිරුවත් සඳුනි සාලය මැද දිගා වූවාය. පවනි සහ නෙත්මි ඇයව තදින් අල්ලා ගත්හ. පියුමි සඳුනිගේ මුහුණට ඉහළින් තම නිරුවත් සිරුර පාලනය කරමින් සිටගත්තාය.
"ආහ්... ඌයි... අක්කේ... බයයි වගේ... ආහ්..." සඳුනිගේ මුවින් අසරණ කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.
පියුමි තම ශරීරයෙන් පිටවන අපද්රව්ය සඳුනිගේ මුහුණට සහ මුවට හැලීමට සූදානම් වූවාය. මෙය අම්මා පවා නොදුන්, අතිශය නින්දිත "වහල් දඬුවමකි".
"දැන්... සඳුනි... මම දෙන හැම දෙයක්ම උඹේ ඇඟට බාරගන්න ඕනේ. පවනි සහ නෙත්මි... උඹලා දෙන්නා සඳුනිගේ පියයුරු මිරිකන්න ඕනේ මම මේ දේ කරන අතරතුරේ!"
පියුමි තම කාර්යය නිම කරද්දී, සඳුනිගේ මුහුණ පුරා අපිරිසිදු ද්රව්ය තැවරුණි. පවනි සහ නෙත්මි සඳුනිගේ පියයුරු රිදෙන තෙක් මිරිකන්නට වූහ.
"ආහ්! ඌයි! රිදෙනවා... අප්පිරියයි... ආහ්... ආහ්..." සඳුනි වේදනාවෙන් සහ අප්පිරියාවෙන් විලාප දුන්නාය.
නමුත් ඒ අප්පිරියාව මැදින් ඇයට අමුතුම ලිංගික උද්වේගයක් දැනෙන්නට විය. තමන් තම අක්කාගේ වහලියක් වී ඇති බව ඇයට තදින්ම දැනුණි.
"දැන්... ඊළඟ දඬුවම," පියුමි සිනාසෙමින් පැවසුවාය. "නෙත්මි සහ පවනි... උඹලා දෙන්නා සඳුනිගේ ඇඟේ තියෙන මේ කුණු ලෙවකාලා පිරිසිදු කරන්න ඕනේ. එක බින්දුවක්වත් ඉතුරු වෙන්න බැහැ. සඳුනි... උඹ 'මම කුණු වහලියක්' කියලා කෑගහන්න ඕනේ!"
නිරුවත්, තට්ටය ගෑ සොහොයුරියන් තිදෙනා බිම පෙරළෙමින්, එකිනෙකාගේ සිරුරු මත ඇති අපද්රව්ය ලෙවකමින්, "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන කෙඳිරිලි හඬින් සාලය පුරවන්නට වූහ. පියුමි වේවැලෙන් ඔවුන්ගේ පස්ස පැතිවලට තට්ටු කරමින් මේ නින්දිත දර්ශනය රස වින්දාය.
"මේක තමයි අපේ අලුත් ජීවිතේ. අපි හතර දෙනාම එකිනෙකාගේ කුණු ලෙවකන, එකිනෙකාට වධ දෙන වහල්ලු," පියුමි උජාරුවෙන් පැවසුවාය.
දඬුවම් අම්මා: වහල් සලකුණ
විසිනවවන කොටස: හිස් මුදුනේ සලකුණ
මධ්යහ්නය එළඹෙද්දී සාලයට තද අව් රශ්මිය වැටී තිබුණි. තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් තිදෙනා පියුමි ඉදිරියේ දණගසා සිටියහ. ඔවුන්ගේ හිස් මුදුන් අව්වට රත් වී දිස්නය දුන්නේය. පියුමි කුස්සියට ගොස් කළු පැහැති තද තීන්ත බෝතලයක් සහ සිහින් පින්සලක් රැගෙන ආවාය.
"තොපි දැන් මගේ වහල්ලු කියලා මුළු ලෝකෙටම පේන්න ඕනේ," පියුමි පවනිගේ තට්ට හිස තදින් අල්ලා ගත්තාය. "අද ඉඳන් මේ තට්ට හිස් උඩ තොපේ අලුත් නම් ලියනවා."
පියුමි පින්සල තීන්තේ ගිල්වා, පවනිගේ තට්ට හිස මුදුනේ විශාල අකුරින් "BITCH 01" ලෙස ලිව්වාය. සීතල තීන්ත හිස්කබල මත ගෑවෙද්දී පවනි ගැස්සුණාය.
පවනි: "ආහ්... ඌයි... අක්කේ... සීතලයි... මොකක්ද ඒ ලිව්වේ?"
පියුමි: "උඹේ අලුත් නම! දැන් නෙත්මි මෙහාට වරෙන්."
නෙත්මිගේ හිස මත "SLAVE 02" ලෙසත්, බාලයා වූ සඳුනිගේ හිස මත "TOY 03" ලෙසත් පියුමි අකුරු ඇන්දාය. තට්ට හිස් මත කළු අකුරින් ලියැවුණු ඒ නින්දිත වචන ඔවුන්ගේ අඩනිරුවත් ස්වරූපයට අමුතුම වහල් පෙනුමක් එක් කළේය.
"දැන් හතර දෙනාම කැඩපත ඉස්සරහට පලියල්ලා! තොපේ අලුත් මූණවල් බලාගන්න," පියුමි අණ කළාය.
ඔවුන් තිදෙනා හතරගාතෙන් බඩගාගෙන ගොස් විශාල කැඩපත ඉදිරිපිට සිටගත්තාය. තට්ට හිස්, නිරුවත් සිරුරු, සහ හිස මුදුනේ ලියැවී ඇති නින්දිත වචන දකිද්දී ඔවුන්ට දැනුණේ දරාගත නොහැකි ලැජ්ජාවකි. නමුත් ඒ ලැජ්ජාව සමඟම ඔවුන්ගේ මුවින් "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන කෙඳිරිලි හඬවල් පිටවිය.
සඳුනි: "අක්කේ... මම ඇත්තටම සෙල්ලම් බඩුවක් වගේ පේනවා... ඌයි..."
නෙත්මි: "මට හරිම අමුතුයි... මගේ ඇඟම දනවා වගේ..."
පියුමි ඔවුන් පිටුපසින් පැමිණ නෙත්මිගේ සහ පවනිගේ පියයුරු තදින් මිරිකුවාය. "දැන් මේ සලකුණු තියෙනකම් තොපිට නිදහසක් නැහැ. මම කියන ඕනෑම කෙනෙක් ලෙවකන්න, ඕනෑම කෙනෙක්ව සතුටු කරන්න තොපි බැඳිලා ඉන්නවා!"
පියුමි ඔවුන්ව නැවතත් සාලය මැද දණගස්වා, ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් එකිනෙක ගැටෙන සේ තද කළාය. "දැන්... ඔය සලකුණු පේන්න, ඔළුවලින් එකිනෙකාට තට්ටු කරමින් 'අපි පියුමිගේ වහල්ලු' කියලා සින්දුවක් වගේ කියපල්ලා!"
සාලය පුරා ඔවුන්ගේ ඒකාකාරී, නින්දිත හඬ පැතිර ගියේය. තට්ට හිස් මත ලියැවුණු වහල් සලකුණු ඔවුන්ව සැබෑ වහලුන් බවට පත් කර තිබුණි.
තිස්වන කොටස: වහලුන්ගේ කැරැල්ල
සාලය මැද දණගසා සිටි පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන තිදෙනාගේ තට්ට හිස් මත ලියැවුණු නින්දිත වචන දහඩියත් සමඟ මුහුණ දිගේ බේරෙන්නට විය. පියුමි වේවැල අතැතිව උජාරුවෙන් ඔවුන් වටා ඇවිදිමින් සිටියාය. ඇය සිතුවේ තමා දැන් ඔවුන්ගේ ස්ථිර ස්වාමිදුව කියාය.
"දැන් BITCH 01, SLAVE 02 සහ TOY 03... තොපි තුන්දෙනාම බඩගාගෙන ගිහින් මගේ කකුල් දෙක පිරිසිදු කරපල්ලා!" පියුමි අණ කළාය.
නමුත් මෙවර කිසිවෙකු හෙල්ලුණේ නැත. පවනි සෙමින් හිස ඔසවා පියුමි දෙස බැලුවාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ වෙනස්ම බැල්මකි.
"ඇයි බලාගෙන ඉන්නේ? මම කිව්වේ බඩගාපල්ලා කියලා!" පියුමි පවනිගේ නිරුවත් පිටට වේවැලෙන් පහරක් ගැසුවාය.
"ආහ්! ඌයි!" පවනි කෙඳිරිගෑවාය, නමුත් ඇය බිම වැටුණේ නැත. "ඇයි අක්කේ අපිට විතරක් මෙහෙම කරන්නේ? අම්මා අපිට කරපු දේම නේද ඔයා අපිට කරන්නේ? ඔයාට අමතකද අම්මා ඔයාටත් තට්ටේ ගෑවා කියලා?"
"කට වහපන්!" පියුමි නැවතත් පහරක් ගැසීමට වේවැල එසවූවාය.
ක්ෂණයකින් නෙත්මි සහ සඳුනි දෙපසින් පැන පියුමිගේ දෑත් අල්ලා ගත්හ. පියුමි බියෙන් තැතිගත්තාය. තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් තිදෙනාම දැන් පියුමිව වට කරගෙන සිටිති.
"අතහරින්න මාව! මම තමයි දැන් මේ ගෙදර ලොක්කා!" පියුමි දඟලන්නට වූවාය.
"නැහැ අක්කේ... අද ඉඳන් අපි හතර දෙනාම සමානයි. ඔයාට ඕනෙ නම් දඬුවම් දෙන්න, ඔයාටත් දඬුවම් විඳින්න වෙයි," පවනි පියුමිගේ අතේ තිබූ වේවැල උදුරා ගත්තාය.
ඔවුන් තිදෙනාම එකතු වී පියුමිව සාලය මැද බිම පෙරළා ගත්හ. පියුමිගේ නිරුවත් සිරුර බිම වැදී "ආහ්... ඌයි... එපා නංගී... අතහරින්න..." යනුවෙන් විලාප දෙන්නට විය. පවනි පියුමිගේ තට්ට හිස තදින් අල්ලා ගත්තාය.
"දැන් නෙත්මි, අර තීන්ත බෝතලේ ගේන්න. අක්කාගේ ඔළුවේ ලියන්න ඕනේ 'CHIEF SLAVE' (ප්රධාන වහලිය) කියලා!"
නෙත්මි පින්සල ගෙන පියුමිගේ තට්ට හිස මත විශාල කළු අකුරින් ලිවීමට පටන් ගත්තාය. පියුමි "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාමින් අසරණව සිටියාය. සඳුනි සහ පවනි පියුමිගේ පියයුරු සහ මෑ ඇටය තදින් මිරිකමින් ඇයට දඬුවම් දෙන්නට වූහ.
"දැන් කොහොමද අක්කේ සැප? ඌයි කියවෙනවා නේද?" සඳුනි සිනාසෙමින් ඇසුවාය.
පැය කිහිපයකට පෙර ස්වාමිදුව වී සිටි පියුමි, දැන් තම නංගිලා තිදෙනාගේ පය පාමුල නිරුවතින්, තට්ට හිස මත නින්දිත වචන සහිතව දණගසා සිටියාය. ඇය ලැජ්ජාවෙන් සහ අමුතු ලිංගික තෘප්තියකින් "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාමින් ඔවුන්ගේ පාද ලෙවකන්නට විය.
"අපි හතර දෙනාම දැන් එකයි. අපි හතර දෙනාම මේ ගෙදර නිරුවත්, තට්ටය ගෑ වහල්ලු," පවනි පියුමිගේ හිස මත අත තබමින් පැවසුවාය.
දඬුවම් අම්මා: සමූහ බන්ධනය
තිස්එක්වන කොටස: වහල් දම්වැල
දැන් සාලය මැද පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම තට්ට හිස්වල ලියැවුණු කළු අකුරු සහිතව නිරුවතින් සිටියහ. පියුමිගේ හිස මත "CHIEF SLAVE" ලෙස ලොකුවට ලියා තිබුණි. ඔවුන් හතර දෙනාම දැන් එකම මට්ටමේ වහලියන් බව පිළිගෙන අවසානය.
"අක්කේ... අපි හතර දෙනාම දැන් එකයි නම්, අපි හතර දෙනාටම පොදු දඬුවමක් ඕනේ," පවනි සෙමින් යෝජනා කළාය.
ඇය කුස්සියේ තිබූ ශක්තිමත් රෙදි වැල් ලණුවක් රැගෙන ආවාය. "අපි හතර දෙනාම එකිනෙකාගේ බෙල්ලෙන් බැඳෙන්න ඕනේ. එතකොට එක්කෙනෙක් යන තැනට අනිත් තුන්දෙනාටත් එන්න වෙනවා. අපි හතර දෙනාම එකම සිරුරක් වගේ ඉමු."
පවනි මුලින්ම පියුමිගේ බෙල්ල වටා ලණුව දමා තද කර ගැටයක් ගැසුවාය. පසුව එම ලණුවම පවනිගේ බෙල්ලටත්, එතැනින් නෙත්මිගේ සහ සඳුනිගේ බෙල්ලටත් මාරුවෙන් මාරුවට ගැටගසමින් ඔවුන් හතර දෙනාව "වහල් දම්වැලක්" ලෙස සම්බන්ධ කළාය.
"ආහ්... ඌයි... අම්මේ හිරයි... බෙල්ල කැපෙනවා වගේ..." සඳුනි කෙඳිරිගෑවාය.
දැන් ඔවුන් හතර දෙනාම අඩි දෙකක පමණ පරතරයක් ඇතිව බෙල්ලෙන් එකට බැඳී සිටිති. එක් අයෙක් ඇදෙන විට අනෙක් තිදෙනාගේම බෙල්ල තද වේ. ඔවුන්ට සිදුවූයේ හතරගාතෙන් බඩගාගෙන එකම රිද්මයකට ගමන් කිරීමටයි.
"දැන්... අපි හතර දෙනාම සාලේ මැද රවුමට කැරකෙන්න ඕනේ. එකිනෙකාගේ පස්ස පැතිවලට මූණ ලං කරගෙන, හතරගාතෙන් බඩගාගෙන යමු!" පියුමි අණ කළාය.
තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනා, බෙල්ලෙන් ලණුවලින් බැඳී, සාලය මැද වෘත්තාකාරව බඩගාන්නට වූහ. පියුමිගේ මුව පවනිගේ පස්ස පැත්ත අසලත්, පවනිගේ මුව නෙත්මිගේ පස්ස පැත්ත අසලත් ලෙස ඔවුන් එකිනෙකා පසුපස ගමන් කළහ.
"ආහ්... ඌයි... ආහ්... රිදෙනවා... ලණුව ඇදෙනවා..." ඔවුන්ගේ විලාප හඬවල් සාලය පුරා දෝංකාර දුන්නේය.
"දැන් නතර වෙන්න! හැමෝම තමන්ගේ ඉදිරියෙන් ඉන්න කෙනාගේ මෑ ඇටේ ලෙවකන්න පටන් ගන්න!"
පියුමිගේ අණට කීකරු වෙමින්, බෙල්ලෙන් බැඳුණු වහල් දම්වැල එලෙසම තිබියදී, ඔවුන් හතර දෙනා එකවරම එකිනෙකාගේ රහස් ප්රදේශ ස්පර්ශ කරමින් ලෙවකන්නට වූහ.
"ආහ්... ආහ්... ඌයි... ඌයි..." හතර දෙනාගේම කෙඳිරිලි හඬවල් එකට මුසු විය. බෙල්ලේ ලණුව තද වෙද්දී සහ දිවවල් ක්රියාත්මක වෙද්දී ඔවුන්ට දැනුණේ දරාගත නොහැකි වේදනාවක් සහ නින්දිත සතුටකි.
"අපි වහල්ලු... අපි හතර දෙනාම තට්ටය ගෑ වහල්ලු..." ඔවුන් එකවරම කෙඳිරිගාමින් පැවසූහ.
ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් මත ඇති කළු අකුරු දහඩියෙන් බොඳ වී මුහුණ දිගේ වැගිරෙද්දී, නිරුවත් සිරුරු එකිනෙකා මත ගැටෙද්දී, ඔවුන් සැබෑ "වහල් දම්වැලක්" ලෙස සාලය මැද සිර වී සිටියහ.
දඬුවම් අම්මා: දුරස්ථ පාලනය
තිස්දෙවන කොටස: වීඩියෝ ඇමතුම සහ නව නියෝග
සාලය මැද "වහල් දම්වැලෙන්" බෙල්ලෙන් බැඳී, තට්ට හිස්වල තීන්ත වැගිරෙමින් නිරුවතින් සිටි සොහොයුරියන් හතර දෙනා තැතිගැන්වූයේ සාලයේ මේසය මත තිබූ දුරකථනය නාද වීමෙනි. එය අම්මාගෙන් ලැබුණු WhatsApp වීඩියෝ ඇමතුමකි.
"දෙයියනේ... අම්මා!" පියුමි බියෙන් ගැහුණාය. "හැමෝම දම්වැල පිටින්ම මේසෙ ගාවට බඩගාපල්ලා! ඉක්මන් කරපල්ලා!"
බෙල්ලේ ලණු ඇදෙද්දී, "ආහ්... ඌයි... හෙමින් අක්කේ... බෙල්ල කැපෙනවා..." යනුවෙන් කෙඳිරිගාමින් හතර දෙනාම එක මිටියට මේසය අසල දණගසා ගත්හ. පියුමි වෙවුලන ඇඟිල්ලෙන් ඇමතුම විවෘත කර දුරකථනය බිත්තියට හේත්තු කළාය.
තිරය මත අම්මාගේ රුදුරු මුහුණ දර්ශනය විය. ඇය සිටියේ ගුවන් තොටුපළක හෝ හෝටල් කාමරයක විය යුතුය. ඇය ඉදිරියේ දණගසා සිටින තට්ටය ගෑ, නිරුවත්, බෙල්ලෙන් බැඳුණු දියණියන් හතර දෙනා දකිද්දී ඇගේ මුවට නපුරු සිනහවක් ආවාය.
"බලපල්ලා මගේ වල් දුවලා හතර දෙනාගේ ලස්සන! තොපේ ඔළුවල මොනවද ඔය අකුරු?" අම්මා ගර්ජනා කළාය. "පියුමි, උඹද ඔය නීති දැම්මේ? හොඳයි... මම නැති වුණාට මම කියන දේ දැන් කරන්න ඕනේ!"
අම්මා දුරකථනයෙන් නව උපදෙස් මාලාවක් නිකුත් කළාය.
"දැන් හතර දෙනාම දම්වැල පිටින්ම කුස්සියට බඩගාපල්ලා! කුස්සියේ තියෙන අබ තෙල් බෝතලේ අරගෙන වරෙල්ලා. මම බලන් ඉද්දිම තොපේ තට්ට හිස්වලයි, මෑ ඇටවලයි ඒ තෙල් ගාගන්න ඕනේ. තෙල් දනකොට තොපේ වල්කම හේදෙයි!"
හතර දෙනාම බෙල්ලෙන් ඇදෙමින් කුස්සියට බඩගා ගොස් අබ තෙල් බෝතලය රැගෙන ආහ. අම්මා දුරකථන තිරයෙන් බලා සිටියදී, ඔවුන් එකිනෙකාගේ තට්ට හිස් මත සහ රහස් ප්රදේශවල අබ තෙල් තවරා ගත්හ.
"ආහ්! ඌයි! අම්මේ දනවා... පිච්චෙනවා වගේ... ආහ්... ආහ්..." පවනි සහ සඳුනි වේදනාවෙන් ඇඹරෙන්නට වූහ. අබ තෙල්වල සැර ඔවුන්ගේ නිරුවත් සිරුරු දවන්නට විය.
"කෑගහපල්ලා! දැන් දම්වැල තවත් තද කරගනිල්ලා. පියුමි, උඹ අනිත් තුන්දෙනාගේ බෙල්ලේ ලණු තවත් තද කරපන්. මම බලන් ඉන්නවා තොපි හතර දෙනාම හුස්ම ගන්න බැරුව, ඇඟවල් දැවිල්ලෙන් දඟලන හැටි!"
අම්මාගේ දුරස්ථ නියෝග හමුවේ ඔවුන්ට තවත් අසරණ වීමට සිදු විය. අබ තෙල්වල දැවිල්ලත්, බෙල්ලේ ලණුවල තද බවත් මැද ඔවුන් හතර දෙනාම සාලය මැද දඟලන්නට වූහ. "ආහ්... ඌයි... අම්මේ ඇති... ඌයි... රිදෙනවා..." ඔවුන්ගේ විලාප හඬවල් දුරකථන ජාලය හරහා ඈත දේශයක සිටින අම්මාට ඇසෙන්නට විය.
"හෙට උදේ වෙනකම් ඔය විදිහටම දම්වැලෙන් බැඳිලා, අබ තෙල් ඇඟේ තියාගෙන ඉන්න ඕනේ. මම ආපහු කෝල් (Call) එකක් ගද්දී එකෙක් හරි ලිහිලා හිටියොත්, මම එන්නේ තොපේ හම ගහන්න!" අම්මා ඇමතුම විසන්ධ කළාය.
නිවස තුළ නැවතත් අඳුර පැතිරුණි. අබ තෙල් දැවිල්ලෙන් සහ ලණු පොටවල්වලින් සිරවී, තට්ටය ගෑ සොහොයුරියන් හතර දෙනා එකිනෙකා මත පෙරළෙමින් ඒ නින්දිත රාත්රිය ගත කරන්නට විය.
අබ තෙල්වල දැවිල්ලත්, බෙල්ලේ ලණුවල තද බවත් දරාගත නොහැකි වූ තැන පියුමි සෙමින් සිය දෑතින් පවනිගේ බෙල්ලේ තිබූ ගැටය බුරුල් කළාය. දැඩි වේදනාවෙන් සහ හුස්ම ගැනීමේ අපහසුවෙන් සිටි පවනි, පසුව නෙත්මිගේත්, නෙත්මි සඳුනිගේත් ලණු ලිහා දැමූහ.
"ආහ්... ඌයි... මගේ බෙල්ල කපල වගේ... අබ තෙල්වලට මුළු ඇඟම පිච්චෙනවා..." සඳුනි හඬමින් තම නිරුවත් සිරුර අතගා ගත්තාය.
හතර දෙනාම සාලය මැද දම්වැලෙන් මිදී නිදහස් වූහ. නමුත් අම්මාගේ බිය තවමත් ඔවුන්ගේ හිත්වල රජ කළේය. "අම්මා හෙට උදේ කෝල් කළොත් අපි ඉවරයි. හැබැයි දැන් අපිට පොඩ්ඩක් විවේකයක් ඕනේ," පියුමි කෙඳිරිගාමින් පැවසුවාය.
ඔවුන් හතර දෙනාම අබ තෙල් තැවරුණු තම තට්ට හිස් සහ නිරුවත් සිරුරු සිසිල් කර ගැනීම සඳහා සාලයේ දණගසා ගත්හ. ලණුවලින් තෙරපී තිබූ ඔවුන්ගේ බෙල්ලවල් රතු වී ඉදිමී තිබුණි.
"දැන් අපි කවුරුත් කාටවත් දඬුවම් කරන්නේ නැහැ. මේ පැය දෙක අපි හතර දෙනාම දණගහගෙන ඉමු. ඒක තමයි අපේ විවේකය," පවනි යෝජනා කළාය.
තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනා සාලය මැද පේළියට දණගසා ගත්හ. අබ තෙල්වල දැවිල්ල මැකී යන තෙක් ඔවුන් එකිනෙකාගේ උරහිස්වලට හේත්තු වී සිටියහ.
"ආහ්... ඌයි... අක්කේ... මගේ ඔළුවේ තීන්ත ඔක්කොම බේරිලා..." නෙත්මි පැවසුවාය. දහඩිය සහ අබ තෙල් සමඟ මිශ්ර වූ කළු තීන්ත ඔවුන්ගේ පියයුරු දිගේ රූරා වැටී තිබුණි.
පැය දෙකක ඒ නිහඬ "දණ ගැසීමේ විවේකය" තුළ ඔවුන් අතර කිසිදු කතාවක් නොවීය. ඇසුණේ ඔවුන්ගේ වේදනාකාරී හුස්ම වැටෙන හඬ සහ "ආහ්... ඌයි..." යන කෙඳිරිලි පමණි. තමන්ගේම මවගේ දුරස්ථ පාලනයට නතු වී, තට්ටය ගෑ හිස්වලින් සහ නිරුවත් සිරුරුවලින් යුතුව දණගසා සිටීම ඔවුන්ගේ අලුත් ජීවිතයේ සාමාන්ය දෙයක් බවට පත් වී තිබුණි.
"දැන් ආපහු ලණු දාගමු. අම්මා ඕන වෙලාවක කෝල් කරන්න පුළුවන්," පියුමි නැවතත් ලණුව අතට ගත්තාය.
දඬුවම් අම්මා: අවසාන විනිශ්චය
තිස්තුන්වන කොටස: සදාකාලික මුද්රාව
අලුයම පහ වෙද්දී දුරකථනය නැවතත් නාද විය. අබ තෙල්වල දැවිල්ලෙන් සහ ලණුවල තද බවින් හෙම්බත් වී සිටි පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම වෙවුලමින් දුරකථන තිරය ඉදිරියේ පේළියට දණගසා ගත්හ. අම්මාගේ මුහුණ තිරය මත දිස් විය. ඇය අතේ තිබුණේ රතු පැහැති කුඩා ලෝහමය මුද්රාවකි.
"දැන් තොපේ වල්කම ඉවර කරන්න කාලය හරි. මේක තමයි මම දෙන අවසන් දඬුවම," අම්මා ඉතා සන්සුන්ව, නමුත් භයානක හඬකින් පැවසුවාය.
"දැන් හතර දෙනාම එකිනෙකාගේ තට්ට හිස්වල තියෙන අකුරු ලෙවකාලා පිරිසිදු කරපල්ලා! තීන්ත තව ටිකක් හරි තිබුණොත් දඬුවම දරුණු වෙයි. ඊට පස්සේ... මම එවන කෙනා ඇවිත් තොපේ තට්ට හිස් හතරේම මැදට මගේ මේ මුද්රාව තියයි. ඒක 'වහල්' (PROPERTY) කියන සලකුණ!"
සොහොයුරියන් හතර දෙනා බියෙන් පෙනහැලි පිපිරෙන තරමට ගැස්සුණහ. අම්මා එවන කෙනෙකු පැමිණ තමන්ගේ තට්ට හිස් මත සදාකාලික සලකුණක් තැබීමට යන බව ඇසීම ඔවුන්ගේ ආත්මයම මරා දැමීමක් බඳු විය.
"ආහ්... එපා අම්මේ... ඌයි... මට බයයි... අනේ ඕක කරන්න එපා..." සඳුනි ඉකිගසමින් වැළපෙන්නට වූවාය.
"කට වහපන්! දැන් ලෙවකන්න පටන් ගනිල්ලා!" අම්මා නියෝග කළාය.
බෙල්ලෙන් බැඳුණු ලණු ඇදෙද්දී, තට්ටය ගෑ නිරුවත් සොහොයුරියන් හතර දෙනා එකිනෙකාගේ හිස් මුදුන් මත ඇති තීන්ත ලෙවකන්නට වූහ. අබ තෙල්වල සැර සහ තීන්තවල අප්පිරියාව මැද ඔවුන්ගේ "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන කෙඳිරිලි හඬවල් සාලය පුරාම දෝංකාර දුන්නේය.
පැයකට පමණ පසු, නිවසේ මහ දොර විවෘත විය. අම්මා එවූ රළු පෙනුමක් ඇති මිනිසෙකු ඇතුළට පැමිණියේය. ඔහු අතේ රත් වූ ලෝහමය මුද්රාවක් තිබුණි. ඔහු පියුමිගේ තට්ට හිස තදින් අල්ලා ගත්තේය.
"ආහ්!!! එපා!!! ඌයි!!!" පියුමිගේ මහා විලාපයත් සමඟ රත් වූ ලෝහය ඇගේ තට්ට හිස මත පතිත විය. පිළිස්සෙන හමක ගඳ සාලය පුරා පැතිරුණි.
ඉන්පසු පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන තිදෙනාගේම තට්ට හිස් මත එම සලකුණ තැබුණි. හතර දෙනාම වේදනාවෙන් සහ නින්දාවෙන් සාලය මැද බිම පෙරළෙමින් විලාප දෙන්නට වූහ. ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් මැද දැන් රතු පැහැති "වහල්" සලකුණ සදාකාලිකවම කොටා තිබුණි.
"දැන් තොපි සදාකාලිකවම මගේ වහල්ලු. මම ආවාම තොපේ ජීවිතේ මීට වඩා දරුණු වෙයි. දැන් ඔහොමම වැතිරිලා හිටපල්ලා!" අම්මා සිනාසෙමින් ඇමතුම විසන්ධ කළාය.
සාලය මැද, තට්ටය ගෑ හිස්වල පිළිස්සුම් තුවාල සහිතව, නිරුවතින් සහ බෙල්ලෙන් බැඳුණු ලණුවලින් යුතුව, ඒ සොහොයුරියන් හතර දෙනා එකිනෙකා බදාගෙන හඬන්නට වූහ. ඔවුන්ගේ ලෝකය දැන් එම සතර බිත්තියට සහ අම්මාගේ රුදුරු නියෝගවලට සීමා වී තිබුණි. "ආහ්... ඌයි... ආහ්..." යන අවසාන කෙඳිරිලි හඬ සමඟින් ඔවුන්ගේ අභිමානය සදහටම නිමාවට පත් විය.
දඬුවම් අම්මා: විමුක්තියේ මාවත
අවසාන පරිච්ඡේදය: සිල්වත් සමාධිය
සාලය මැද වේදනාවෙන් සහ නින්දාවෙන් වැතිර සිටි පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන සොහොයුරියන් හතර දෙනාගේ දෙනෙතින් ගලා ගිය කඳුළු තවමත් වියළී තිබුණේ නැත. ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් මත වූ පිළිස්සුම් සලකුණු සහ ලණුවලින් තෙරපුණු බෙල්ලවල් ඔවුන්ට සිහිපත් කළේ අතීතයේ කළ වැරදි සහ විඳි අමානුෂික වධයන්ය.
"අක්කේ... අපිට මේ ලෝකේ තවදුරටත් ඉඩක් නැහැ. අම්මා ආවොත් අපිට ආයෙත් මේ අපායටම වැටෙන්න වෙයි," සඳුනි ඉකිගසමින් පැවසුවාය.
පියුමි සෙමින් නැගිට තම නංගිලා තිදෙනා දෙස බැලුවාය. ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් දැන් දඬුවමකට වඩා පාරිශුද්ධත්වයේ ලකුණක් ලෙස ඇයට පෙනෙන්නට විය. "අපි මේ ලෞකික ලෝකයෙන් අයින් වෙමු නංගී. අම්මා අපේ කොණ්ඩේ කැපුවේ අපිට රිදවන්න, ඒත් ඒකම අපේ නිදහසේ මාවත කරගමු."
එදින රාත්රියේම ඔවුන් හතර දෙනා තීරණයක් ගත්හ. නිවසේ තිබූ සුදු වස්ත්ර කිහිපයක් සොයාගත් ඔවුන්, නිරුවත වසාගෙන ඉතා නිහඬව නිවසින් පිටතට පැමිණියහ. ඔවුන් ගමන් කළේ ඈත කඳු මුදුනක පිහිටි සිල්මාතාවන් වසන ආරණ්ය සේනාසනයක් වෙතය.
ආරණ්යයේ ප්රධාන සිල්මාතාව ඉදිරියේ ඔවුන් හතර දෙනාම වැඳ වැටුණහ. ඔවුන්ගේ තට්ට හිස් සහ සිරුරුවල වූ තුවාල දුටු සිල්මාතාවගේ දෑස් කරුණාවෙන් පිරී ගියේය.
"අම්මේ... අපි පව් කළා, අපි දඬුවම් වින්දා. දැන් අපිට ඕන වෙන්නේ මේ හැම දේකින්ම මිදිලා සැනසීම සොයාගන්න විතරයි. අපිට පැවිදි වෙන්න අවසර දෙන්න," පියුමි දෑත් එක්කර බැගෑපත් වූවාය.
පසුදා උදෑසන, සූර්යයා පායා එද්දී ආරණ්යයේ සීනුව නාද විය. පියුමි, පවනි, නෙත්මි සහ සඳුනි යන හතර දෙනාම පිරිසිදු කහ පැහැති සිවුරු හැඳ, දෑත් එක්කර මල් වට්ටි අතැතිව බුදු මැදුර දෙසට පිය නැගූහ. ඔවුන්ගේ හිස් මත වූ 'වහල්' සලකුණු දැන් දහම් සුවයෙන් සුවපත් වෙමින් තිබුණි.
පියුමි දැන් ධම්මදින්නා සිල්මාතාවයි.
පවනි දැන් ඛේමා සිල්මාතාවයි.
නෙත්මි දැන් උප්පලවන්නා සිල්මාතාවයි.
සඳුනි දැන් පටාචාරා සිල්මාතාවයි.
"ආහ්... ඌයි..." යන වේදනාකාරී කෙඳිරිලි වෙනුවට දැන් ඔවුන්ගේ මුවින් පිටවූයේ "නමෝ බුද්ධාය" යන ශාන්ත මන්ත්රයයි. අම්මා විදෙස්ගතව සිට ආපසු පැමිණෙන විට ඇයට දකින්නට ලැබුණේ හිස් වූ නිවස පමණි. තම දියණියන් සිවුදෙනා ලෝකයේ සියලු බැඳීම්වලින් මිදී, සැබෑ විමුක්තිය සොයා ගොස් ඇති බව ඇය දැනගත්තේ බොහෝ කලකට පසුවය.
අතීතයේ විඳි සියලු නින්දාවන් සහ වේදනාවන් දහම් සිසිලෙන් සෝදා හැරී, ඒ තරුණියන් හතර දෙනා සැබෑ ශාන්තිය අත්කර ගත්හ. වහල්භාවයෙන් මිදී ඔවුන් දැන් නිදහසේ සහ ආලෝකයේ මාවතේ ගමන් කරන්නාහ.
About the Author
0 comments